Pad

Vrijdag moesten we weer naar de Dirk, dit keer met een omtrekkende beweging langs de tuin om het water af te sluiten. De twee monsters mochten mee en los, er was gelukkig geen volkstuinpolitie te bekennen (die ons altijd met opgeheven vingertje erop wijst dat ze NIET los mogen).
Het gat onder de stoeptegel waar de hoofdkraan zit, was helemaal gevuld met aarde. Muizen of mollen concludeerden we, aan het het gedrag van de honden te zien. We groeven wat weg: kwam er een slaperige pad te voorschijn! In de andere hoek sufte er nog een. Cameraatje vergeten, losers die we zijn!

(Kwint was ooit zo dom om eens een hapje van te nemen van een Zuidfranse pad en een uur later was hij nog aan het schuimbekken. Dat doet hij niet voor een tweede keer. )
Toen we teruggingen, was Bess verdwenen. Roepen, fluiten en zoeken tot we iets zagen bewegen in een afgesloten tuin. Pikzwart stinkend ding. In een sloot gevallen of gesprongen en op de kant geklommen in een tuin waar ze niet meer uit kon. Die is zo onhandig, één sloot is genoeg!