Repas ouvriers

Gisteren hebben we in Le Commerce gegeten, repas ouvriers, terwijl we ons hadden voorgenomen naar de Loup in St. Sulpice te gaan of anders naar caf?© des Sports, waar ze een dagmenu van 11 euro hebben. Die waren allebei potdicht, zodat we weer zoals altijd bij ons ouwe trouwe cafeetje terechtkwamen. Jammer genoeg is de uiterst bekwame serveerster vervangen door een onzekere sufkip die niks onthoudt en ook nog eens de zaken door elkaar gooit. Maar gasten kijken is ook leuk.

Vanochtend werd ik uit mezelf wakker om 7:30 en stond maar meteen op om alle kachels aan te slingeren. Kom ik net onder de douche vandaan, staat Sylvie binnen met de mededeling dat het HOUT er is. Holy Mercredi!
Ze lachten me alweer uit. Yeva hielp een handje om de boel op te stapelen, want Siebe was al weer weg om te rennen.
Niet alleen TV kijken en computeren doet iedereen minder bewegen, maar ook de moderne verwarming, bedachten we bij het lossen. Eerst moet de boom omgehakt, dan gezaagd, dan op de kar geladen, vervolgens er weer af en tenslotte moet het naar de haard gesjouwd. In Amsterdam draai ik een knop om!

Kwint zoekt nog steeds muizen.

Op de markt stonden vanwege de kou maar een paar kramen. Geitemie natuurlijk, die Yeva en mij de oren van het hoofd kletste en de Slisser, die zo verheugd was ons te zien dat hij vergat dat er andere mensen voor ons waren en ons meteen hielp.