Serieus

Dat verhaal van “Joop” speelt in de tweede helft van de jaren 80. In die tijd kwam ik alleen maar bizarre figuren tegen. Ze leken van de aardbodem verdwenen toen ik verhuisde.
Maar neen, tegenover ons staat het tehuis voor daklozen en dat herbergt weer mensen met even treurige als merkwaardige levens. Ze gaan eerder dood dan mensen met een gewoon huis. Ik zie de ambulance vaak voor de deur staan.
Op de een of andere manier word ik er altijd tussenuit gepikt door deze types. Ik trap er ook steeds in. De “Groninger” heeft mij eens een tientje afgetroggeld met de belofte dat ik het de volgende dag terug zou krijgen.
Nooit meer gezien dat geld. Hij is een van de weinigen die dat leven aan kunnen. Hij vertelde me laatst dat hij zowaar een eigen huis had. Het tehuis is opgeheven en waarom, niemand kan me dat vertellen.

Een van de daklozen woont nu in dit bootje in de gracht. Hij klaagde vorige week al over de koude nachten. “Ik heb een hele goede slaapzak, zei hij nog.
Ik zit me hier ondertussen lekker warm schuldig te voelen.

One thought on “Serieus”

  1. Niet schuldig voelen dat je het lekker warm hebt, maar genieten. Wij zitten al een hele tijd zonder centrale verwarming en sinds 3 weken ook zonder warm water.( de huisbaas is nogal langzaam met het oplossen van dat soort problemen) Gelukkig hebben we ons houtkacheltje nog en ik GENIET als hij aan is.
    Nog 1 weekje en dan gaan jullie weer!

Comments are closed.