Stedelijk CS

Groep 8, de klas van Saar, doet aan KunstKijkUren, zoals Yeva vorig jaar. Ze krijgen dan een uur les van een speciale kunstdocent in een paar musea in Amsterdam. Ze gaan naar het Stedelijk, het Amsterdams Historisch, het Rijks en het van Gogh.
Vandaag ging ik als begeleidende ouder mee naar het Stedelijk.

Uitzicht richting CS
Ik moest natuurlijk met Saar haar groepje mee en gelukkig niet met de andere helft. Die gingen naar Rineke Dijstra. Ik heb die foto’s al zo vaak gezien, ik wilde wel weer wat anders. Dat was een keuze uit het depot van die jongens die vorig jaar bij de biénnale in Venetië Nederland vertegenwoordigden. Je kon zo mooi zien hoe ze die film bij elkaar hadden verzonnen.
Ik heb twee kubistische etsen (Picasso en Braque) kunnen zien en twee werkjes van James Ensor, ook altijd leuk. Verder was het qua kunst een magere oogst.
En wat ook vermoeiend was, is dat die klas van Saar nergens op reageert. Je moet er echt op inbeuken en 1 kind een concrete vraag stellen, anders zeggen ze niks. Alleen mijn Saartje en haar vriendin Claartje hadden een beetje inbreng. De meester zei dat ze ALTIJD zo waren. Je zou dat clubje toch elke dag moeten lesgeven!

Vaat

In Frankrijk hebben we een piepklein aanrechtje, waar je na de afwas een flinke rugpijn aan over houdt, omdat het berekend is op mensen kleiner dan 1.60.
Gelukkig hebben we daar twee exemplaren van in huis, nog wel tenminste:

Dit is een still van een filmpje

Ze gedragen zich precies hetzelfde als mijn zusjes en ik vroeger: kunt u nog zingen, zing dan mee. (Afgezien van het feit dan dat ik altijd onder de afwas uit probeerde te komen, door me urenlang op de plee te verschansen)
Het filmpje.

Met de Renault 16 op stap

Eindelijk kom ik hem dan tegen tussen de dia’s: de Renault 16.

Waar zaten ze nu dan weer? En zonder kinderen? Het lijkt Frankrijk wel. Maar wanneer was dat dan en bij welke gelegenheid en vooral: waar?
Ha, hier nog een dia. Wat staat daar: Dom A.C. d’ Auvergne, Route automob.., verboden voor voetgangers. De Auvergne!

De kleinbeeldscanner kan dit formaat niet aan, dat moet ik even anders aanpakken.

Verbena bonariensis

Hoera, hij heeft zich uitgezaaid, konden we in december constateren!

Het lijkt wel of hij zich hier thuis voelt.
De Rozemarijn – een stek nog afkomstig uit een geveltuin van de Prof. Tulpstraat in Amsterdam – zag er ook blakend van gezondheid uit.

Alleen die artisjok schiet niet op. Of is hij 2-jarig? Dan bloeit hij deze zomer. Dat gaan we even opzoeken.

Dit geeft geen uitsluitsel.

Pain de Campagne

Die broodmachines zijn lelijk, iets anders kun je er niet van zeggen. Nu had het Kruidvat wel een hele monsterlijke in de aanbieding, voor slechts 22 urie, zoals sommigen van mijn beste vrienden zeggen. Ik heb me door de prijs laten verleiden.

De bakker in Frankrijk komt niet meer aan de deur, want volgens de serveerster van le Commerce zag de bakkermevrouw het helemaal niet meer zitten na de dood van haar man. Ze heeft de zaak dus gesloten en daarmee kwam er ook een einde aan het vrolijke getoeter van het busje. De chauffeur die het brood verkocht, zei bij elke handeling: Hopla! (eigenlijk Opla!), op zo’n vertederende nichtenmanier dat ik hem nu erg mis. En dat brood ‘s ochtends vroeg om 07:45 uur ook.
De broodmachine zegt niks. Vandaag heb ik hem gevuld met meel uit de Intermarché, speciaal voor pain de campagne. En warempel, na 3 uur komt er een dampend plattelandsbroodje uit. Het smaakt geweldig.

Hij mag mee.