Dagelijks leven in Nederland en Frankrijk
Ze zijn weer door het dolle heen.
Twee uur geleden waren ze in de goot aan het vozen en nu zitten ze er nog steeds.
Gelukkig is het maar ?©?©n woerd en niet drie of meer, zoals ik een paar jaar geleden zag. Toen verdween de hele bende hysterisch onder water. Het vrouwtje kwam niet meer boven.
De eerste gierzwaluwen zijn weer gezien. Hier vandaag nog niet, maar ik dacht er gisteren werkelijk een te horen. Ik blijf de hemel afspeuren. Observaties.
Heeft een of ander #%#@beest de verse spruiten gedecapiteerd. Ik heb al staan godslasteren. Het regent en ik zou vandaag in de volkstuin grasmaaien, dat gaat ook niet door. ZUCHT!
Morgen misschien en dan moet er ook uitgegraven worden. Vrijdag gaan we gelukkig weer naar daro, met medeneming van veel planten.
Het was weer corvee. In de volkstuin van de buurvrouw bloeide de Magnolia beeldschoon. Dat moet iedereen maar op mijn woord geloven, want ik heb er geen foto van gemaakt. Bovendien was het stervenskoud en dat terwijl Erwin Krol ons een heerlijk dagje had beloofd. In Frankrijk zit de weersvoorspelling er bijna nooit naast, maar dat schijnt daar makkelijker te zijn. Ik weet het niet.
Mijn medeschoffelaars waren weer aan het mopperen op de Gestapomeisjes of de Arbeitseinsatz. Merkwaardig toch dat de Nazi’s altijd uit de kast worden getrokken zodra er autoritaire redeloze figuren op de proppen komen. NSBers. En terecht.
In Frankrijk heb ik de Helleborus die in het gras in de voortuin stond, achter neergezet, op de plaats waar ik ook de zaadjes in de grond had gestopt. Nu had ik er al een paar in een potje gezaaid, om te kijken of ze het wel echt zouden doen. En jawel, hier is de eerste:
We waren in de RAI vanmiddag: Jumping Amsterdam.
Wat is daar allemaal te beleven? Nou, behalve springende paarden heb je daar dingen, die ze tegenwoordig clinics noemen. Clinics? Clinics? Tjonge jonge, nou nou. Ruikt naar gebakken lucht, maar zijn workshops. Vonden we toentertijd ook al een idioot woord.
Wij (paardenmeisje Yeva en heur moeder) vielen midden in een clinic van Eddy de Wolff van Westerrode. Dat is natuurlijk een naam waarvan de echte hippo’s kunnen dromen, maar wij hadden nog nooit van de man gehoord. Evenzogoed interessant, allemaal verschillende paardjes. Daarna het hoogtepunt, de volgende clinic, maar nu van Anky.
Dat meisje kletst maar door op zo’n paard, met een straalmicrofoontje op haar hoofd, zonder dat ze buiten adem raakt. Onderhoudend en een ijzersterke conditie. Neen, ze is echt leuk. Helemaal in orde.
Maar wat ons het meest verbijsterde, was de doelgroep.
We hebben een klein veldonderzoekje gedaan. De kraampjes, de stands die waren een afspiegeling van de PC. Plastisch chirurgie van kliniek Boerhaave; bij aankoop van een Italiaans appartement 1 Smart cadeau; heeeeele dure leerdingen (logisch met paarden); sieraden voor dezelfde doelgroep: veel geld geen smaak; ?©n werkelijk de meest skitterende paardenschilderijen van? tja, van een zeker knap lijkend maar absoluut smakeloos zonder werkelijk enig kleurgevoel geschilderd allooi. Het zal wel verkopen. En een champagnestandje van MOET.
(Wij hebben geen Smart cadeau gekregen bij de aankoop van ons Franse huisje.)
De FEBO staat er ook.
Franse zaken op Twitter
Laatste reacties