Afscheid


We wachten op de gasten
Het begon zaterdag voor het eerst in 2 maanden te regenen, haha. Na 20 minuten holden we met z’n allen naar binnen. Saar kreeg van het hele dorp een prachtcadeau voor haar verjaardag. En ze kreeg nog veel meer, waaronder een ingelijste tekening van buurman B. Daar is ze het meest trots op, geloof ik.


Sommigen lijken het niet erg te vinden om terug te gaan

Even bijkomen van de cultuurschok. Woensdag zijn we er weer.

Schoonmaak


Pittoresk dorp, net niet in het Bois van Chabannes

In het boekje van het feestprogramma van St. Sulpice is ook een hoofdstukje gewijd aan de historie, daar ontkom je hier niet aan. De lindeboom bij de Kapel van Mas st. Jean is meer dan 400 jaar oud en heeft in 1994 de eerste prijs gewonnen van het Concours van Opmerkelijke Bomen in de Marche (d.i. onze streek). Ja, dat wisten jullie niet, h?¬¨?Ü? Ons gehucht wordt genoemd samen met Mas st. Jean en les Verrines, als “pittoresque villages situ?¬¨¬©s sur les contreforts du Bois de Chabannes”. Dat klinkt heel aantrekkelijk. En dat is het ook.

Toen we gisteren de buren uitnodigden voor ons afscheids- annex verjaarspartijtje, moesten we meteen weer blijven en aperootjes drinken. De nichtjes van overgrootmoeder (85) uit Vierzon, zitten in augustus altijd in het laatste huisje in het dorp en kwamen toevallig ook langs.
Twee kleine, magere Franse boerenvrouwtjes op leeftijd met hun eeuwige schorten aan, kakelden er met snerpende stemmetjes lustig op los in een Patois waar we 90% niet van verstonden. Ze gaven tussen alles door nog wat restaurantrecensies in gewoon Frans, zodat wij er ook nog wat aan hadden.


Tis weer tied
Met het oog op onze nieuwe vloer moet de keuken helemaal leeg. Dat betekende vandaag op Saars verjaardag toch weer schoorsteenvegen. Omdat Kwintie in een vorig leven een schoonmaakbedrijf heeft gehad, vindt hij alles met het uiterlijk van een bezem interessant. Een hark, de bezem, de mop, de wisser en de spullen om de schoorsteen te vegen, van die dingen. De stofzuiger brengt hem echter tot razernij. Wat dat nu is? Zijn moeder is er zeker van geschrokken toen ze in verwachting was.


Een grande piece
Omdat de hele inhoud van de keuken nu in de salon staat, weet ik niet waar ik mijn computertje moet neerzetten. Morgen komt het hele dorp zoals gezegd weer langs. Hopelijk is het net zulk mooi weer als vandaag en liefst een beetje warmer, dan zetten we alles in de tuin.
Ik kreeg vandaag alweer 3 hele dikke en rijpe tomaten van buurman F. Je hoeft hier echt niet van de honger om te komen.

Vooral veel en groot


Enorme exemplaren

Die buttercups of anderzins pompoenachtige houden zich verstopt tot ze overdreven afmetingen hebben aangenomen. Hee, daar zijn er weer twee!

We hadden van buurvrouw B. 10 eieren en van buurman F. een tomaat van het merk coeur de boeuf gekregen. Die tomaat kon je nauwelijks met ?©?©n hand omvatten, en opengesneden was hij inderdaad bloedrood, bijna geen pitjes en een werkelijk verrukkelijke smaak. Die wil ik volgend jaar ook in de tuin.

Onze eigen aardappeloogst (van een restje rimpelaardappels van de DIRK) leverde ook al een zo’n buitenproportioneel exemplaar op, zodat we besloten een tortilla te maken. We hadden nog van de slager onwerkelijk lekkere spek liggen, dus met deze ingredienten was het nogal eenvoudig iets bijzonder smakelijks te bereiden. (Dat zo’n restaurant dat niet kan, snap ik nog steeds niet.)


Mirabelles
Gisteren ging ik even op de fiets langs bij mevrouw Schuur, om eens tot zaken te komen. Ik werd hartelijk ontvangen en ze lachten zich een kriek, ja hiernaar toe komen is eenvoudig, maar terug moet je de berg op! Haha!
Dat was zo. Daarna namen we het leven even helemaal door.

We hebben nu een afspraak bij de notaris om een prijs te bepalen. Wat een bof dat ze ook zo ongelooflijk aardig en hartelijk zijn! Ik kreeg bij mijn vertrek een onmenselijke hoeveelheid Mirabelles mee. Wat is dit voor een fantastisch land?


Een loodzware zak vol

Komt net, terwijl ik dit schrijf, op dit eigenste moment, buurvrouw B. met weer zo’n enorme zak Mirabelles! Het moet nu niet gekker worden!

Naschrift:
Jazeker: buurman F. kwam met een berg appels voor comp?¬¨‚Ä¢te. Ik ben maar meteen begonnen met de verwerking. Bij de Boer’nbond nieuwe weckpotten gekocht (daar vond ik ook een zakje zaadjes van de tomaten van hierboven) en hup, jam maken maar.


En een clafoutis met mirabelles natuurlijk. We groeien dicht. En dan die stroopwafels nog.

Quinze ao?ªt!


Doodmoe, maar voldaan
Nou, beste lezertjes, het was een succ?¬¨?Üs fou! Onze omzet bedroeg precies 4 (vier!) euri, en dat kwam omdat Siebe de laarzen voor 1 euro verkocht, anders hadden we de vijf (5) gehaald.
Het publiek bestond voornamelijk uit locals, die geen enkele belangstelling hadden voor de restauratie van het kapelletje van Mas st. Jean.

Heel af en toe kwam er een Nederlandse langs, keihard fluisterend tegen heur partner: Daar, rechts, stroopwafels!
Wat?
Voor je, RECHTS, STROOPWAFELS!

Toen de wandelstok meteen voor achten werd verkocht, dachten we dat we binnen zouden lopen.
Drie uur later kocht een Franse mevrouw ?©?©n pakje stroopwafels. Een uur later gingen de genoemde laarzen.
De folders (Fr, Eng, Nl) wilden de mensen gelukkig wel hebben en wie weet, levert dat nog iets op. In ieder geval weten ze hier nu wie ik ben.


Onze kraam
Het was verder een uitzonderlijk mooie dag, tussen de kou van gisteren en de regen van morgen. Ik had gisteren gebeld naar Cheval Rouge om te vragen of Yeva nog iets voor ze kon doen. Ze houden elk jaar ponyritjes tijdens de brocante, een rondje om de begraafplaats in plaats van de kerk. Yeva’s hulp werd zeer op prijs gesteld en het meisje ook weer blij.


De wethouder bakt de entrekootjes

Om 12:45 konden we eten in een grote tent achter de kerk. De wethouder bakte enorme lappen vlees, dat weer van de koeien van de eters afkomstig is. Hij mopperde hoofdschuddend, toen hij bij zijn ronde door de tent zag dat de boeren hun bordje niet hadden leeggegeten.
“Wat nou, stelletje koeienfokkers (?¬¨¬©leveurs), eten jullie geen vlees?”


Onze fiets tegen de muur van de kerk
Na de maaltijd ging Yeva terug naar haar paardjes en wij sleepten onze stroopwafels weer mee naar huis. Nog even zwemmen in de Creuse, die ontzettend koud was en op de terugweg Yeva weer opgepikt. Die geurde zwaar naar paard.


Lieve paardjes van Cheval Rouge

Quinze ao?¬¨‚Ñ¢t…

We hebben alles ingepakt. Alle bruikbare overbodige rommel is schoongemaakt en van een prijsje voorzien. Bij de brocantes durven mensen rustig een theepot zonder deksel te verkopen die nog lek is ook.
Dat doen wij niet. We hebben in de aanbieding een 32-delig bestek, een bidet, een paar kaplaarzen en nog wat van die dingetjes. En stroopwafels, die nu allemaal een etiketje hebben.

Toen ik vanochtend met de voorzitster van het Feestcomit?© belde, zei ze dat we ons om 07:00 moesten melden. Ja, dag! Half 8 komen we. Ik moet me een beetje kunnen optutten. Anders krijg je dit te zien:


De kinderen schamen zich dood