Leeshoek

I.v.m. grote vermoeidheid door de reis een kort verslag.

Hebben we plotseling een enorme keuken met een droge vloer, die eruit ziet alsof hij er altijd al gelegen heeft. De cuisiniere staat weer op zijn plek, we stoken voor de gezelligheid, de heerlijke geur en om te koken. Want koken op hout, dat is het allerfijnste, bevestigen hier alle dames.

Nu moeten we eens zien of al dit geklus de warmte beter vasthoudt. De kleur is bleker dan op de foto lijkt.

Siebe zit in de leeshoek in de tuinset. Zullen we hier een bank neerzetten, is de vraag. Eerst een aanrecht:


Kijk eens hoe keurig meneer Bruneau dat afgewerkt heeft

Hier zit een gat. De afvoer gaat onder de grond via de cave naar buiten. We kunnen er nu nog door praten, zoals op een schip. Ik hoorde de meisjes in de keuken vrolijk kwekken, terwijl ik buiten naast de cave de tank van de petroleumkachel aan het vullen was.


Pannen bij de Leclerc

R.R. wil dat ik een snelkokert van het merk SEB voor haar meeneem. Maandag moeten we op zoek naar een kraan. De leuke kranen waren vandaag toevallig net weg, showmodellen verkochten ze niet. Maandag dan maar weer. Iemand nog iets anders? Potje mosterd?

Topinamboer

Gisteren kwam onze vriendin en buurvrouw (bekend van de zomer van 2005) deze witte knol brengen:


Aardpeer in een potje

Daar heeft Geoff Hamilton (Tuinieren in de praktijk) het steeds maar over: plant Topinamboer! Dankzij mijn sitebezoekers (-paul) ?©n buurvrouw M. weet ik eindelijk hoe die dingen eruit zien als ze in volle glorie in de tuin staan.
Nog 1 nachtje slapen en ik kan weer in de Creuse Franse gaten graven, haha, omen est nomen. Gisteren heb ik namelijk op het Singel ook nog 150 botanische tulpjes gekocht, “Cynthia” en “Little Princess”, om (in de periode) tussen de sneeuwklokjes en de werkelijk prachtige bossen afrikaantjes van buurman B. tegen iets vrolijks aan te kijken.

 
Cynthia (15 cm)   Little Princess (10 cm)

Marathon

Ging goed, ging heel goed. De drie deelnemers (10 km, halve en hele marathon) die we kenden, hebben alledrie uitmuntend gelopen.

Hier is de halve marathon:


Voor het tropenmuseum


De 10km-kandidaat, door zijn eigen vrouw gefilmd, niet te verwarren met die halve marathon van hierboven. Hee, zie ik daar Gerard Joling in de achtergrond?


Na afloop voor het Olympisch stadion in een oranje plastic zak


Later voor de Sporthallen Zuid, wachtend op Siebe, die zijn mensenkleren weer aantrekt

Uitslagen:
Vincent, marathon: 3:21:01
Siebe, halve marathon: 2:25:35
Thijs, 10 km: 54:53

Daar gaan we weer


Vanuit de fluweelboom

Dit is echt waar, eerlijk waar de laatste keer dat ik over dit onderwerp ga zeuren. Het taxatierapport arriveerde woensdag. Nu heb ik zoals misschien bekend, een conflict met de tuinbuurman over de heg, we zijn als het ware rijp voor de rijdende rechter. Hij zegt dat die heg van mij is en ik weet wel zeker dat dat ding precies op de grens staat.

Wat heeft die man namelijk gedaan? Hij heeft een lage schutting aan zijn kant gezet, zodat het lijkt alsof de heg van mij is. En dat ik hem (de heg) dus moet wassen en watergolven. En dat doe ik ook, maar alleen aan mijn kant.


Situatieschets

Dat zou me verder een rotzorg geweest zijn, als het taxatierapport niet gemeld zou hebben dat de haag de reglementaire hoogte van 1.80 m moet hebben en dat ze dat op mijn kosten (100 euri) wel eens even gaan fixen. Hoho, wacht eens even, dat gaat niet door, ouwe!
Want dat dit uit de koker van de buurman komt, is mij duidelijk, die dreigt altijd met het “Bestuur”. Ze hebben me trouwens in al die jaren nog nooit gemeld dat die haag te hoog zou zijn, hij is 1.85 m, denk, dus waar hebben we het over? Wat een ongelooflijk gezeik, zeg! Het laatste woord is hier nog niet over gezegd! En ik had me nog zo voorgenomen het onderwerp nooit meer aan te snijden.


Heuh?

Toen ik op de tuin kwam om mijn allerlaatste corvee te doen, bleek een plafondplaat weggehaald te zijn. Waarom? En waarom hebben ze dit niet bij mij gemeld? En waarom is die niet teruggezet?

Buiten bleek de hekpaal ontwricht. Terwijl in elk reglementsartikel staat dat “De toegang tot de tuin afgesloten moet zijn door een goed onderhouden, naar binnen draaiend tuinhek”, heeft de taxatiecommissie met grof geweld mijn hek naar buiten gedraaid. Haha! Ik zou me kapot lachen als mijn geduld niet op was. Ze zullen me wel pakken op dat “goed onderhouden”.


Naar binnen draaien, linksdraaiende eikels!

En omdat de stemming er lekker inzit, volgt hier Artikel 9 uit het reglement:

Het is verboden:
[..]
b. vliegers op te laten, of voor anderen hinderlijke spelen te beoefenen.
c. op zon- en algemeen erkende feestdagen, wasgoed of beddegoed ed. op een van de openbare weg op tuinpad zichtbare plaats op te hangen.
[..]
e. de wegen op de tuingroep te berijden met door motorkracht voortbewogen voertuigen en bromfietsen, behoudens schriftelijke toestemming van het bestuur, welke telkenjare op aanvraag van het lid kan worden verlengd.
f. met een vaartuig in de sloten van het complex te varen.

Ik las opvliegers in sub b.


Een niet door motorkracht voortbewogen voertuig

Wordt toch vervolgd.

Slechte boeken

Er bestaan verschillende categorie?´n slechte boeken. Je hebt om te beginnen boeken die onleesbaar zijn, omdat ze slecht zijn geschreven.

Dan heb je boeken waarvan niet alleen de stijl, maar ook de inhoud volkomen stompzinnig is. Ik noem Nieuwe Buren van Saskia Noort, en dat terwijl de bibliotheekdames me nog zo hadden gewaarschuwd: lees het niet!

Ik deed het toch en las een slecht geschreven pornografisch flutromannetje, waar de sex en het geweld er met haren bij waren gesleept om de boel toch nog leuk in de markt te zetten.

Een onwaarschijnlijk verhaal ook nog eens en dat alleen maar verkoopt, omdat de schrijfster een leuk blond dingetje is, een andere verklaring heb ik er niet voor.

Leuk blond dingetje

Dan heb je boeken met een waardeloze stijl en een spannend verhaal: Harry Potter is er zo een.

De allerfijnste boeken zijn natuurlijk die, waarvan de inhoud gelijke tred houdt met de stijl qua topniveau dan. Want dat geldt voor dat boek van die Noort feilijk ook, maar dan op een heel ander level, om het maar eens populair te zeggen.

En hoe kom ik daar nu zo op? Ik lees Frankrijk in Oorlog, 1870 – 1962 van H.L. Wesseling, en misschien komt het omdat mijn verwachtingen door de titel te hoog gespannen waren, maar er is iets grondigs mis met dit boek.
Gespannen verwachtingen

Er zijn om te beginnen maar weinig wetenschappers die een lekker verhaal kunnen schrijven, en Wesseling hoort er niet bij. Bovendien heb ik sterk de indruk dat het boek oorspronkelijk veel langer was, maar dat de ?©?©n of andere redactie flink heeft zitten schrappen. Ze zijn alleen vergeten de zinnen en de verhaallijn weer aan elkaar te lassen, zodat je af en toe helemaal niet meer begrijpt over wie het n?? weer gaat. Een verklarend namenregister ontbreekt gelukkig.

Een vet gemiste kans, want het onderwerp is aangrijpend en de geschiedenis is gruwelijk. Zoveel nutteloze en onnodige doden, velden vol dode jongens die nog niet eens 20 waren geworden. Dat is wel even andere koek dan die flauwekul van die Noort.

Verder zijn er noten. Dat betekent: naar achter bladeren, meteen weer terug omdat dan blijkt dat ze per hoofdstuk ingedeeld staan en niet per pagina, verder terugbladeren omdat je bij god niet weet in welk hoofdstuk je zit, omdat dat niet op elke blad vermeld staat en dan, als je hem dan eindelijk hebt, die noot, dan staat er alleen bij op welke pagina van welk boek dat citaat kwam. Ja, mooi is dat! Geen vertaling, geen sappige details of een anekdote, niks.

Ik was om het zacht uit te drukken een beetje teleurgesteld, maar heb me kranig door het boek heen geslagen. En om iets positiefs te zeggen, je kunt je na al dat Verdriet van Frankrijk goed voorstellen dat de Fransen huiverig waren om zich weer in een oorlog zoals Afghanistan of Irak te storten. En ze hadden gelijk, want kijk maar eens wat een treurige puinhoop dat is.