Ode an die Freude

De zusjes waren laatst zo vulgair tegen elkaar aan het schreeuwen (hebben ze van hun ouders), dat ik dreigde
A. ‘s nachts in hun slaap hun haar te blonderen,
B. schoudervullingen in al hun T-shirts te naaien en
C. hun toetjes (snuitjes) te botoxen.
Kan iedereen zien hoe ordinair ze zijn.


Vrolijke fluiter >>

Nu hebben we ooit een mechanieken vogeltje van HettieHans gekregen, een soort Japanse nachtegaal uit het sprookje, die een vrolijk deuntje kan fluiten. Hij heeft een verrassend random repertoire van een stuk of vijf liedjes en hij doet het al jaren.
Klap in je handen: muziek. Of gooi de deur hard dicht: muziek.
Of krijs tegen elkaar: muziek! En gek genoeg fluit hij dan altijd Beethovens “Alle menschen werden Br??der”. Hoe is het mogelijk.

Amstelglorie: één na laatste keer


Zonder geluid (van de A10) is het wel aardig

Volgende week nog één keertje corvee en het is afgelopen. Vandaag bleef het door ingrijpen van hogerhand droog tot ik bij Willem III binnenstapte om Saar op te halen. Die zat nog in een boot en kreeg de korte stortbui precies op haar dakpan.

De vrouw die de corveekaartjes afstempelt, bevestigde dat ze vanmiddag mijn tuin met opstallen gingen taxeren. Waarom ze bij volkstuinen een pseudo-ambtelijk taaltje hanteren, zou ik werkelijk niet weten. Neem als je eens goed wil lachen of huilen de huisregels maar eens door. Van de site Amstelglorie.nl (die door de grote hoeveelheid frames onleesbaar is):

Artikel 2:

Bij overtreding van enige verbodsbepaling en/of niet nakoming van enige verplichting aan de leden opgelegd in de Statuten en de Reglementen van dit Reglement, kan het Reglement en de statuten, op de betrokken leden worden toegepast, onverminderd de maatregelen, die het bestuur ingevolge het bepaalde in enig artikel van dit Reglement tegen hen kan nemen.


Ja, zo kun je het ook zeggen.

Ik heb ooit op verzoek een nieuw siteontwerp gemaakt, maar ze waren zo bang een beetje macht af te staan, dat dat niet is doorgegaan. Dan moeten jullie het maar zelf weten, sukkels.

Tijdens het schoffelen heb ik weer flink geschaterd met een paar onbekende dames. Meestal pakt het gezelschap goed uit. Na je zeventigste hoef je niet meer en dat zal de reden zijn. Er bestaat op de volkstuin namelijk een causaal verband tussen zeiken en bejaard zijn, op een enkele uitzondering na, natuurlijk. Maar dat zijn dan weer mannetjes die het niet kunnen laten alleen maar, ik herhaal, ALLEEN maar seksuele toespelingen te maken op alles wat je doet of vraagt:
Schat, of moppie, of wijfie, kom je voor mij?
Neen, vandaag niet, ik heb een bezem nodig.
O, doe je het tegenwoordig met een bezem?
Haha, erg leuk, ik lach me dood. Tjesus.

In het Postmaplantsoen staan nu – 7 oktober – erg aantrekkelijke gele bloemen, ik schat 1,80 m hoog. Wie weet de naam? Die zouden namelijk erg goed staan bij de Franse bloempjes van september en oktober:

Meneer Bruneau (de carreleur) vond het er ook al zo gezellig uitzien. Volgens onze buurman is hij van de week geweest. Zouden de tegels er al liggen? Dat gaan we in de herfstvakantie gaan zien, om het maar eens op zijn Vlaams te zeggen. Toussaint.

Naschrift: Volgens mij is het de Coreopsis tripteris. Denk ik.

Arme Pluis

Waren we helemaal vergeten te melden dat onze Pluis plotseling dood in het hok lag. Marjolein is helemaal van slag: ze eet veel minder en vertoont zich nauwelijks. De dames waren net 6 jaar geworden.


Pluis’ stoffelijk overschot wacht op invriezen: begrafenis over 2 weken in Frankrijk.

Als iemand nog een bejaarde cavia over heeft, een zeugje of een gecastreerd beertje, dan willen we die wel. Als gezelschapsdame voor de laatste der Mohikanen.

Houtworm

Omdat ik immers zaterdag de sleutel van de grange in bewaring had gekregen, kon ik binnen wat foto’s maken.
Je kunt goed zien dat dit een grange abandonn?©e is, zoals de notaris hem noemde. Ik ben niet helemaal naar de bovenste (tweede) verdieping gegaan, veel te eng. In de spinnenwebben was bovendien houtwormpoeder te zien.

Meteen om de hoek een rotte ladder:

De boxen van de beesten met ladder nr. 2, rechts is de ladder naar de volgende verdieping te zien:

Uitzicht op uitgang vanuit ladder nr. 2:

Uitzicht vanuit schuurdeur naar ons huis:

Taart

Toen we zondagavond terugkwamen, bleken alle ramen open te staan. Wij onnozelaars, hadden helemaal niks door.
De meisjes hadden een verrassing bereid. Ze hadden stiekem een verrukkelijke appeltaart gebakken met een tekst van marsepein van de banketbakker. Ze hadden al hun sporen uitgewist: afgewassen, taart verstopt en de ramen opengezet opdat we niks zouden ruiken.
Dan hou je het toch niet meer droog? We moeten in een vorig leven toch iets goed hebben gedaan.


Hoera, 15 jaar getrouwd

Lépiote


Macrolepiota procera, beter bekend als Coulemelle of Lépiote.

Deze monsters kregen we zaterdag van de buren, toen we daar na het bezoek van de notaris even langs gingen.

De notaris kwam niet extreem te laat, bekeek de schuur, woog alle voor- en nadelen tegen elkaar af en leidde vervolgens de onderhandelingen aan de keukentafel van mevrouw A. in goede banen.
Mevrouw A. was nogal aangedaan, en onze jurist kan dan wel een kurkdroog mannetje zijn, maar hij had het allemaal feilloos in de gaten.

Het koopcontract werd op ruitjespapier opgemaakt, met balpen, we tekenden allemaal en weg was hij weer, op naar het volgende adresje. Het duurt nog minstens 2 maanden, administratieve molens zoals de SAFER, maar de notaris dacht dat alles voor het eind van het jaar geregeld zou zijn.

We bleven achter met rode konen. Meneer werd erbij gehaald en we dronken een pastis. Ach, die arme vrouw.

De champignonnetjes zijn Rosés des prés

Dit groeit allemaal in onze tuin. De paddestoelensmaak is heel merkwaardig, heel bijzonder en erg lekker. Ja, zeiden de buren, die zijn comestible (ik zei mangeable), je moet kijken of de plaatjes roze zijn.
Wel elke paddestoel laten zien, hoor! Jaja, ik zou niet anders durven.