Vanmiddag hopelijk, na het paardrijden!
Archive for December, 2006 Page 2 of 5
Gros oeuvre en bon etat
Ik heb vandaag eerst de hele ochtend alleen maar suffe dingetjes geregeld, bankzaken, bouwhout gekocht bij de firma Jeanroth, weer naar de slager, naar de Intermarch?©, waar ik de burgemeester tegenkwam, die duidelijk geen idee had wie ik was, maar toch vroeg of ik een leuke kerst had gehad, terwijl zijn gezicht zei: wie is die vrouw, wie is ook weer die vrouw?
Keukenkast afgemaakt en toen, eindelijk, samen met Saar een gingerbread house gemaakt. Haha! Een ouwe schuur zul je bedoelen. De koek was te dun, brak af en had geen mooie rechte randen, zodat het metselen bijna onmogelijk was. Maar de smaak is verrukkelijk. Nigella Lawson natuurlijk:
300 gr bloem
zout
1 tl bakpoeder
1 tl chinese vijfkruiden
100 gr boter
100 gr donkere basterdsuiker
2 eieren
4 el vloeibare honing
Eerst de droge onderdelen bij elkaar in de machine, dan de boter erbij en vervolgens de eieren en de honing.
Kneden en uitrollen en dan vormpjes steken. Saar had malletjes gemaakt voor het huisje.
20 minuten in een oven van 170 graden Celsius. Versieren met glazuur en vrolijke versierdingetjes, zoals zilveren balletjes en smarties.
Morgen weer een poging. Maar eerst ga ik paardrijden met Yeva in Saint S?©bastien. Elke dag kom ik tijd tekort.
We hadden vandaag een strakblauwe hemel.
Dubbele beglazing
We moeten uitkijken dat het huis niet in een sauna verandert. De isolatie van onze nieuwe vloer en muur werkt. Vorig jaar hadden we de kamer verkleind door gordijnen om de trap heen te hangen, zodat de warmte niet daardoor zou verdwijnen.
De mannetjes van meneer Bruneau, van de tegels en beton, hadden in oktober een stuk isolatieplastic in de tuin laten slingeren, wat ik nog net kon redden van de opruimdrift van Siebe.
De raampjes bij de trap kierden door het geknaag van de loir van een paar jaar geleden. Stuk plastic uitgeknipt, een paar punaises en hopla, klaar is Kees. De temperatuur stijgt.
Huisgenoot snuitje
Onze Nederlandse buren kwamen even langs na een kerstwandeling in het bos hierachter (iets wat volgens ons levensgevaarlijk is, want het barst er van de herten en de jagers en het is 25 december!)
En wie kregen we tijdens het theedrinken eindelijk te zien? Inderdaad, de loir die we wel gehoord, maar nooit gezien hadden.
Kill, Bess en Kwint! Tjonge, wat zijn die honden dom. Op de trap, losers, niet achter het fornuis. Dure jachthonden, heb je niks aan.
We dachten trouwens dat die beesten 7 maanden/jaar sliepen? We stoken zeker te hard. Enfin, het is Kerstmis, vrede op aarde. Volgend jaar moet hij weg.
Een Kerstboomstam
Jean Pierre kwam in Kerststemming een chocoboomstam aanreiken. Hij kon niet blijven, want zijn schoonvader kwam eten. Hij trok er een vies gezicht bij. Die man is best aardig, dus het zal een klassiek geval kouwe kant zijn.
Siebe en Saar maakten vandaag al eerder een wandelingetje in het kader van bestrijding van de puberverveling. Ze moesten hun tochtje verplicht visueel documenteren.
De favo koeien van Elz
Kijk nou toch hoe mooi het hier is! Daar achter dat laatste berijpte bos boven, daar zitten wij. Heerlijk, he?
Toevallig had ik precies dezelfde bosjes vanuit onze kant gefotografeerd.
En de kroonluchter hangt. Hij staat heel goed:
De wereld is wit van de rijp
De Bizon had nog zo gewaarschuwd: rode dag voor Ile de France . Daar dachten deze stomme Hollandse kaaskoppen geen last van te krijgen, of misschien een beetje vertraging in Parijs.
Vertraging in Parijs!
We reden rond midi de periferique op (“Heel gunstig, dan gaan ze allemaal eten.”) en na een minuut of 20 stonden we af en toe stil. Dat viel mee, zie je nou wel, zeiden we tevreden tegen elkaar. We berekenden dat we rond een uur of 4 bij de Lecerc in La Souterraine zouden zijn.
De files werden erger en erger. Radio p?©age meldde dat de weg van Parijs tot Orl?©ans min of meer dichtgeslibd was en dat het een uitzonderlijke situatie was. Zestig (60) km file die alleen maar door de beroerde rijstijl van de Parisiens werd veroorzaakt.
Lege flessen van de vorige keer
Om 22:00 uur reden we ons dorp binnen. Een absoluut record: 15 uur auto. In die tijd kunnen we onder normale omstandigheden heen en weer rijden.
Nou ja, we zijn er en buurman Jean Pierre had heel lief de cuisini?®re aangestoken, zodat het binnen 7 graden warmer was dan buiten, d.w.z. buiten was het gisterenavond -2 en binnen +5.
Vandaag, op de 24e, snorren de cuisini?®re en kachel in de salon, die zich zoals gewoonlijk eerst weer als een verwend meisje gedroeg: playing hard to get. Ze brandt nu geweldig (op kolen) na drie keer een valse start. De temperatuur is al gestegen tot 15 graden.
Paarden en koeien staan buiten
Bij de slager hebben we het gebruikelijke lekkers gehaald, gerookt spek, een parelhoen, een stukje lamsrollade, pat?©. De oesterverkopers in de Intermarch?© hadden het druk.
Strak zetten we de parelhoen met dragon in de oven, we drinken een glaasje, eten een oesterje en langzaam wordt het hier binnen warmer.
Morgen doen we nog even niks, maar dinsdag wordt er weer gewerkt.
Laatste reacties