Fino pale dry

Vandaag hebben we oma C. haar kamer in het bejaardentehuis ontruimd. “De Rusthoeve” in Purmerend. Alleen al van de naam word je dieptreurig.


De koeien van de veemarkt zijn ook al verdwenen

In het verpleeghuis zitten is ook helemaal niet leuk. Oma C. houdt haar ogen dicht en heeft verklaard, dat ze niet van plan was ze binnenkort weer open te doen. Verder slaat ze bijna onophoudelijk met haar handen op tafel en praat maar door en door. Soms komt er iets begrijpelijks uit. De meeste zinnen beginnen vol goede moed, maar eindigen in gebrabbel.


Jarenzestig-nostalgie

Haar leven is nu gereduceerd tot het prikbord aan het hoofdeind van het bed. Om op haar gezondheid te drinken, openden we for sentimental reasons de fles sherry die we daar in de kast hadden gevonden en namen bedroefd een slok. We spuwden hem meteen weer uit. O ja, even vergeten, die sherry was niet te zuipen.