Hazelaar

De vogelgriep heeft nu ook Frankrijk bereikt. Volgens de krant zouden ze vanaf woensdag beginnen met inenten, maar volgens Sylvie was er van z’n lang zal ze levensdagen niet genoeg entstof. We gingen daar gisteren even langs om wat Hollandsche bloedworst aan te reiken. Ze waren doodmoe, grauwe koppies: veel te hard gewerkt. Althans, dat vonden ze ieder van zichzelf. Wij geloven zo wel dat ze allebei hard hebben gewerkt.

Ondertussen heeft de m?©teo natte sneeuw voorspeld, hoewel het voorlopig nog regent zoals we vanochtend op weg naar Dun konden constateren.
De bakker was met vakantie, vertelde de slager desgevraagd. We schrokken al: het is de enige bakker in de wijde omgeving.


Terwijl Saar haar spreekbeurt voorbereidt op de antieke powerbook, heb ik de broodmachine gevuld met Franse broodingredi?´nten. In ?©?©n van de films van Depardon staat een koffiezetapparaat op het gasfornuis en daar stond dat lelijke ding bij ons eerst ook, maar het zag er zo verschrikkelijk uit als een Frans huishouden met de standaard slechte smaak: dondert niet hoe het eruit ziet, als er maar veel kunststof in is verwerkt, dat ik hem in de salon heb gezet, waar de kachel eindelijk na 1 valse start toch rookloos brandt.


De hazelaars zijn feestelijk behangen met katjes en de fruitbomen hebben veelbelovende knoppen. Het tijmplantje dat ik in de zomer in een muurtje vond, ziet er blakend van gezondheid uit. Ik heb het al gebruikt voor een bouquet garni in de boef bourguignonne, die hier natuurlijk met Cahors wordt gemaakt.


Als het morgen niet te hard waait, ga ik de brandstapel eindelijk in de hens steken. Een beetje regen erbij kan geen kwaad.

2 thoughts on “Hazelaar”

  1. Het klinkt alsof jullie eindelijk weer thuis zijn. De volgende reactie had ik eerder geschreven (naar aanleiding van de foto van de Erasmusweg) maar omdat de gebeurtenissen zich zo snel opvolgen heb ik het maar gekopieerd omdat het verhaal te absurd is om verloren te gaan.

    Mijn collega had via Schoolbank.nl weer contact met een klasgenootje van de lagere school 35 jaar geleden. ‚Äö ¬®‚Ä?Weet je nog dat jij de hoofdmeester dood hebt gevonden‚Äö ¬®!”, vroeg zijn oude vriend. Dat was waar ook.
    Hansje had zijn best gedaan en mocht als beloning de schoolbel luiden. Die bevond zich in het kamertje van de hoofdmeester. Toen Hansje de kamer binnenkwam lag de man met zijn hoofd op zijn armen. Hansje stootte hem aan en zei: Ik mag de schoolbel luiden. De meester gleed dood van zijn stoel. Hansje is keihard naar huis gerend. Waar gebeurd maar verdrongen!

Comments are closed.