Kroten

Vannacht kwam eindelijk het bevrijdende onweer. Alle slapjanussen in de tuin staan er weer fier bij, hoewel de tomaten nog steeds een beetje terminaal zijn.


De planten die dit klimaat duidelijk waarderen, zijn de Echinacea en de stokroos. Die laatsten staan in Amsterdam altijd in kurkdroge geveltuintjes, dus dat klopt wel.

Toen ik vanochtend naar de bank ging voor geld, kwam Sylvie net naar buiten. JP stond aan de overkant te zwaaien en vertelde dat ze naar de foire in Roche gingen. Wij konden niet, want we moesten naar de markt in La Souterraine. Nu is er hier om de dag een vide-grenier of een of andere brocante, die trouwens allemaal sprekend op elkaar lijken, zodat je er eigenlijk niks speciaals aan mist.

We kochten iets teveel onzin (kaas, kaas en kaas) op de markt. Er staan een paar biologische boertjes met maar enkele soorten groente en dat zijn ook de enigen die kruiden hebben als basilicum en koriander, iets wat merkwaardig genoeg in de wijde omtrek verder niet te vinden is.


Yeva en ik zijn bij terugkomst begonnen met onze moestuintje te bevrijden van troep. Dat viel niet mee vanwege verstrengeling van belangen, van de planten dan. We zijn min of meer van de bramen af en daar zijn hardnekkige grootbladige penworteligen voor in de plaats gekomen, die een congsi vormen met zuring. Zie dat maar eens uit de grond te rukken zonder de verveine van Yeva mee te nemen. Deze bieten waren wel de bedoeling.


De meisjes zagen plotseling op het vlierinkje van de varkensstal een poesje. Dat bleek van ons buurmeisje te zijn. Ze dacht net dat ze met haar jonge katje in haar armen ons huis kon betreden. Dat vond Bess helemaal niet.