Pot&Grond

We hebben november hemelzijdank weer gehaald, de bollen zitten in de grond, de vijver is uitgebaggerd en de tuin sterft tijdelijk. De eerste nachtvorst is zelfs al langs geweest en heeft de kalebasplant omgetoverd in een papieren slinger die in de regen is blijven hangen. Het is tijd voor het opmaken van de balans.


Naar de rozen kijk ik met gemengde gevoelens. Wat een aanstellers eigenlijk, die rozen. Altijd wat. De klimmer New Dawn, gekocht om zijn lange bloei gedurende de hele zomer, kreeg in juni de eerste bloem en ik oktober de tweede. Tja.
De struikrozen White Fleurette hebben wel volop gebloeid, maar lieten al vroeg hun blaadjes vallen en zaten in september onder de luis. Een kale tak, een manvhetje van luis en dan een trosje heerlijk geurende roosjes.
Omdat ik er speciaal voor naar Bussum ben gereden en er geld voor heb betaald, mogen ze het nog een seizoen proberen, krent die ik ben, maar ik heb al dreigend met de spitvork gezwaaid.

Van het zaaigoed (zesentwintig pakjes gekregen van een vrijgevige dame via de ruilrubriek in Mien Ruys haar tuinblad) kwamen de probleemloze Goudsbloemen en de juffertjes in ‚Äö?Ñ?? ¬¨¬Æ‚Äö?Ñ?t Groen fraai op. De naaktslakken bleken gulzige consumenten van jonge Riddersporen en van de rest is een groot gedeelte (waaronder Papaver Ori?¬¨¬•ntale en Gele Monnikskap) tot mijn grote woede vernietigd door de Boze Buurman, waarvan in een eerdere aflevering al melding werd gemaakt.

Wat het echt geweldig heeft gedaan, is het gratis aan komen waaien Koninginnekruid. De hele zomer hebben vlinders – aangetrokken door de zoete geur – bij tientallen de bloemen bezocht: 1995 bleek een uitzonderlijk goed vlinderjaar.

Maar de al genoemde Kalebasplant sloeg alle records: hij is door de halve tuin geklommen, zich optrekkend aan bomen en struiken, om de anderhalve meter van een enorme oranje bloem een fotogeniek vruchtje vormend als een gloeilamp met strepen. De totale lengte is minstens dertig meter en volstrekt te vergelijken met de woest bloeiende en groeiende Clematissen van Robertine , die helaas niet in de prijzen vielen bij de Jordaan Groencompetitie.
winter 1995.