Quoi de neuf

Ik heb bijna besloten de volkstuin te verkopen. Hoor eens hoe ik dat formuleer. Bijna besloten. Ik wil het niet, maar ik moet. Die tuin past niet meer in mijn hoofd. Een volkstuin, een baan, twee honden, een landgoed, een atelier, een man en kinderen.

(En mijn 15 beste vrienden. Ik las in een flublad dat een vrouw dat desgevraagd verklaarde. Hoeveel beste vrienden heb je? 15! Dan m??et je ook wel je baan, je honden, je landgoed, je atelier en je man en je kinderen schrappen.)

Als ik dan iets moet schrappen, dan maar de volkstuin. De komende paar keer graaf ik – zonder zevenblad – alles uit wat ik nog wil hebben.


Past het de eerste keer niet in de auto, dan kan het op balkon. Dan neem ik het gewoon de tweede of de derde keer mee. Ja, naar Frankrijk.

Wat zal het een opluchting zijn om van die ene liegende, vernielzuchtige buurman af te zijn.