Slechte boeken

Er bestaan verschillende categorie?´n slechte boeken. Je hebt om te beginnen boeken die onleesbaar zijn, omdat ze slecht zijn geschreven.

Dan heb je boeken waarvan niet alleen de stijl, maar ook de inhoud volkomen stompzinnig is. Ik noem Nieuwe Buren van Saskia Noort, en dat terwijl de bibliotheekdames me nog zo hadden gewaarschuwd: lees het niet!

Ik deed het toch en las een slecht geschreven pornografisch flutromannetje, waar de sex en het geweld er met haren bij waren gesleept om de boel toch nog leuk in de markt te zetten.

Een onwaarschijnlijk verhaal ook nog eens en dat alleen maar verkoopt, omdat de schrijfster een leuk blond dingetje is, een andere verklaring heb ik er niet voor.

Leuk blond dingetje

Dan heb je boeken met een waardeloze stijl en een spannend verhaal: Harry Potter is er zo een.

De allerfijnste boeken zijn natuurlijk die, waarvan de inhoud gelijke tred houdt met de stijl qua topniveau dan. Want dat geldt voor dat boek van die Noort feilijk ook, maar dan op een heel ander level, om het maar eens populair te zeggen.

En hoe kom ik daar nu zo op? Ik lees Frankrijk in Oorlog, 1870 – 1962 van H.L. Wesseling, en misschien komt het omdat mijn verwachtingen door de titel te hoog gespannen waren, maar er is iets grondigs mis met dit boek.
Gespannen verwachtingen

Er zijn om te beginnen maar weinig wetenschappers die een lekker verhaal kunnen schrijven, en Wesseling hoort er niet bij. Bovendien heb ik sterk de indruk dat het boek oorspronkelijk veel langer was, maar dat de ?©?©n of andere redactie flink heeft zitten schrappen. Ze zijn alleen vergeten de zinnen en de verhaallijn weer aan elkaar te lassen, zodat je af en toe helemaal niet meer begrijpt over wie het n?? weer gaat. Een verklarend namenregister ontbreekt gelukkig.

Een vet gemiste kans, want het onderwerp is aangrijpend en de geschiedenis is gruwelijk. Zoveel nutteloze en onnodige doden, velden vol dode jongens die nog niet eens 20 waren geworden. Dat is wel even andere koek dan die flauwekul van die Noort.

Verder zijn er noten. Dat betekent: naar achter bladeren, meteen weer terug omdat dan blijkt dat ze per hoofdstuk ingedeeld staan en niet per pagina, verder terugbladeren omdat je bij god niet weet in welk hoofdstuk je zit, omdat dat niet op elke blad vermeld staat en dan, als je hem dan eindelijk hebt, die noot, dan staat er alleen bij op welke pagina van welk boek dat citaat kwam. Ja, mooi is dat! Geen vertaling, geen sappige details of een anekdote, niks.

Ik was om het zacht uit te drukken een beetje teleurgesteld, maar heb me kranig door het boek heen geslagen. En om iets positiefs te zeggen, je kunt je na al dat Verdriet van Frankrijk goed voorstellen dat de Fransen huiverig waren om zich weer in een oorlog zoals Afghanistan of Irak te storten. En ze hadden gelijk, want kijk maar eens wat een treurige puinhoop dat is.

16 thoughts on “Slechte boeken”

  1. Dus jij doet ook niet mee aan de ‘hype’. Gelukkig. Een collega vond dat ik beslist ‘Schaduwzuster’ van Simone van de Vlugt moest lezen. De collega geeft Nederlands, dus ik dacht….. Maar goed: BAGGER!! Ik vond het helemaal niks. Misschien ook vanuit mijn eigen ervaringen met dezelfde randgroepering (alleen die term al). Enfin. Mijn favo thrillerauteur blijft Minette Walters. Eerlijk, rauw en recht voor zijn raap. Ken je haar werk?
    Van Wesseling ken ik helaas niets. Ik zal eens gaan grasduinen (wanneer ik de 20-odd boeken die ik nog moet lezen uit heb)

  2. Sla dit boek maar over van Wesseling, er bestaan beter geschreven boeken over het onderwerp.
    Volgende keer zal ik het eens hebben over in slecht Nederlands vertaalde boeken, dat is echt erg! Dat zouden ze moeten verbieden.

  3. Minette Walters is geweldig. Ik las eens een vertaling waarin ‘paper towels’
    vertaald was als ‘papieren handdoeken’. Ja, zo kan ik het ook.

  4. Maar je moet haar ook niet in vertaling lezen.
    Ik vind “Ice House” tot nu toe het best. Alleen al die opening:

    FRED PHILLIPS IS running.’ Anne Cattrell’s remark burst upon the silence of that August afternoon like a fart at a vicar’s tea-party

  5. De BBC heeft anders menig boek van haar verfilmd: eerdergenoemd Ice House, The Sculptress, The Scold’s Bridle. Elk boek ademt weer een heel andere sfeer. Zo knap.

  6. Kind, ik hang de hele dag aan de buis, maar moet dit net even gemist hebben. Heb je wel van de week Nigella Lawson gezien op zoek naar haar voorouders? Ze ging met een bootje door onze gracht, echt.

  7. Ik heb het werkelijk te druk om TV te kijken, maar die verfilmingen waar ik het over had, zijn al van een paar jaartjes terug. Volgens mij zijn 2 ook in NL uitgezonden. Ik ga es wat zoeken.
    En dat jij de hele dag aan de buis hangt….waar haal je de tijd vandaan? Tussen je werk, je gezin, je huis, je hobby en last but not least, je volkstuin 😉

  8. Duh! NOT natuurlijk. Ha!
    Morgen moeten we weer met vlaggetjes naar Siebe zwaaien (halve marathon hiero, en me eige broer, die de 10 km loopt.
    Missen we wel een hoop TV.

  9. De TV, da’s toch naadje…Waarom denk je dat ik hier nu zit.
    Tis dat we een DVD-speler hebben. We hebben net naar Leef! gekeken. Leuke film. Ik vind die Monic Hendricks een moordwijf.

  10. Saskia Noort, ik wou er ook al voor waarschuwen. En dat noemen ze Literaire Thrillers! Het zijn geen thrillers, en literair…laat me niet lachen.

Comments are closed.