Strikje

Vroeger hadden we ook schoolagenda’s. We hadden de Ryam, maar die was al te duur. Ik had er een van een onbekend merk, van de HEMA of de plaatselijke kantoorboekhandel.


(Die van 1972 blijkt NB door Jurriaan Schrofer ontworpen)
Onze meisjes hebben vandaag de keus uit minstens honderd verschillende modellen.


Die van Elle-Girl is de leukste, vinden ze. Dat is hij ook. Roze met een zwart strikje.

(Even heel iets anders: is het raar om te vragen of mensen – mijn buurvrouw met bezoek – ergens anders willen gaan roken, omdat de rook linea recta mijn huis in waait? Ze zitten onmiddellijk onder mijn raam op het gemeenschappelijke terras, nog net niet op de bank naast me. Ze reageerden alsof het een volkomen achterlijk verzoek was. Oei, oei, ik heb een achterbaks smoel gezien. Tis dat ze Duits is, anders zou ik zeggen: fout in de oorlog.

Was dat trouwens niet dezelfde vrouw die een aantal jaar geleden met veel borstvertoon en een prinsberhardaccent de woorden sprak: “Misschien eindigen we wel als minnaars?”, tegen mijn eigen man toen die net verhuisd was naar dezelfde verdieping? Ja, die. Daar lachen we ons nog regelmatig een deuk om.)

4 thoughts on “Strikje”

  1. Over schoolagenda’s gesproken. Toen ik op school zat was de agenda de enige manier je persoonlijkheid te manifesteren. In mijn bewaarde schoolagenda’s. ’64/’65 zie je de eerste foto’s van de Stones. (Er zelf in geplakt) Ik weet nog wat ik toen dacht: Ik heb nog nooit zulke lelijke jongens gezien. Ik dacht dat ze uit een Engels Zomerhof kwamen.

  2. Ongelooflijk armoedige achterbuurtkoppies. Nog steeds trouwens.
    Mijn vriendin R.R. heeft haar agenda’s nog allemaal, inclusief de stiekeme briefjes die de klas rondgingen. Een bron van vermaak. En, maar dat is weer heel wat anders, bandopnames van ons eigen geklets 30 jaar geleden. We zijn geen spat veranderd, haha.

  3. Bandopnames! Ik heb er nog 1 van een ‘fuif’ (zo heette dat toen) van 32 jaar geleden. Ik werd 16 (mijn dochter die afgelopen zaterdag 16 werd deed een bbq, ik wist toen nog niet eens wat dat was, ritueel vlees verbranden).
    Zo’n fuif gaf je dan in de aangeveegde garage, versierd met van die papieren uitvouwbloemen, matrassen, kussens, veel kleden, wierook en ‘Angie’ van de Stones

  4. Mijn dochter van 18 heeft prongluk dr agenda laten liggen. Wat een saai ding (ik heb naturrlijk ff gecheckt). er staan alleen maar schooldingen, roeiwedstrijden e.d. in. Maar wij hadden vroeger natuurlijk geen MSN!

Comments are closed.