Vaat

In Frankrijk hebben we een piepklein aanrechtje, waar je na de afwas een flinke rugpijn aan over houdt, omdat het berekend is op mensen kleiner dan 1.60.
Gelukkig hebben we daar twee exemplaren van in huis, nog wel tenminste:

Dit is een still van een filmpje

Ze gedragen zich precies hetzelfde als mijn zusjes en ik vroeger: kunt u nog zingen, zing dan mee. (Afgezien van het feit dan dat ik altijd onder de afwas uit probeerde te komen, door me urenlang op de plee te verschansen)
Het filmpje.

8 thoughts on “Vaat”

  1. In zijn laatste boek vertelt Bob den Uyl het verhaal van een logeerpartij bij een groot gezin. Waar hij ook komt in het huis, er zijn mensen. In de gang staat een stel te rotzooien. In de keuken wordt er onder de afwas driestemmig gezongen enzovoorts. Als hij tenslotte naar bed gaat hebben ze voor de gein een natte dweil in zijn bed gelegd.

  2. Die Dirktas duikt ook overal op in Frankrijk, al reist hij in Bretagne vaak onder de naam Digros.

  3. Men beweerde altijd dat ik degene was die zich verschanste op de plee. Heb ik toch altijd een minderwaardigheidscomplex van overgehouden en nu blijkt het dat jij dat was. We zaten daar toch niet samen?

  4. Ik loste je af tegen de tijd dat jij het huis uit ging en het mijn beurt was, qua leeftijd. Misschien heb je me op een idee gebracht? Neen, het is universeel.

  5. Ja ,dat wc -verschans -verhaal komt ook mij erg bekend voor. Doet niet haast iedereen dat?
    En Saar, ik heb van jullie genoten want ook wij zongen meerstemmig Sound of music liedjes onder de vaat. Het liedje van jullie vond ik mooier eerlijk gezegd.

Comments are closed.