Vies

Elk jaar zou ik willen dat de herfst zo is als vandaag. Zon, geen enkel wolkje en de heerlijke geur van rottende bladeren en stinkgracht. Als je roeit, ga je dat waarderen, die slootlucht.

De OI-kers is zich aan het herstellen. Die kan in oktober nog een spurtje maken, weet ik.


Kijk maar naar dezelfde plant van 3 weken geleden.

Toen we een maand geleden Frankrijk verlieten, begonnen de wilde bramen net een beetje rijp te worden. In de volkstuin staat een tamme: nooit aan beginnen, echt nooit! Tamme bramensmaak is vies.

Ieieieuw jakkie

Wel lekker is de grote hoeveelheid paddestoelen die overal te koop zijn. Bij de groentekraam op de Nieuwmarkt hadden ze vorige week voor het eerst c?¬¨?Üpes, uit Polen. 16 euro / kilo! Dat is bijna voor niks.

De groentelui begrepen het zelf ook niet.

Dan volgt nu nog een leestip (met dank aan Chantal): Bohumil Hrabal, Tsjechische schrijver. Ik ben begonnen met “Het stadje waar de tijd stil is blijven staan”.
Ik citeer de bibliotheek: autobiografisch getint relaas van het wonderlijke leven in een klein Tsjechisch stadje. En wonderlijk, dat is het. En erg goed.