Zagen, zagen, wiedewiedewagen

De laatste dag van ons verblijf hier besteden we aan vooral zagen en hakken.
Waarom gaat de tijd altijd maar sneller en sneller? Bah, bah, bah!
We vullen de houtvoorraad aan met onze eigen balkjes.

Het terrain staat vol met doorgeschoten hazelaars en wilde kers. Die kersen zijn zaailingen van een paar stokoude bomen die door hun hoogte niet meer plukbaar zijn. Er hangen in juni verrukkelijke kersen aan. We moeten eens te rade gaan bij mensen die er verstand van hebben. Kun je zo’n boom ongestraft kortwieken? Geen idee.
Siebe wilde nu wel eens heel stoer kettingzagen.

Nadat ik eerst met behulp van een miniboomzaagje van Gardena een enorme tak op de abri had laten vallen (zie ook 5 januari), zette hij er flink de beuk in.

Langzaam maar zeker komt er een beetje tuin te voorschijn. Het is bijna niet meer voor te stellen dat dit een totaal ondoordringbaar bramenoerwoud is geweest.
Wat zullen we eens met de laurier doen?

5 thoughts on “Zagen, zagen, wiedewiedewagen”

  1. Meenemen die laurier. En ik leef met jullie mee dat de tijd zo snel gaat. Ik heb in ieder geval ook genoten van jullie vakantie.

  2. Links naast de laurier staat zo’n vuurpot, om de verhoudingen te laten zien. Ik had zo gauw geen kind of man bij de hand. Die struik/boom is ENORM!

  3. Je krijgt nog steeds je prijs, maar de marktkoopman met de wetstenen is tot op heden niet meer gesignaleerd. In Nederland heb ik genoeg laurier voor een krans.
    De buren hadden de hunne tot de grond teruggesnoeid, die is nu al weer 1,5 meter.

Comments are closed.