Vuursalamander


De buurman kwam even langs

De wekker ging om 7:30 uur, vroeg voor ons, laat voor de buren. Ik was van plan weer goedkoop te scoren bij de Aldi en wilde daar niet de hele ochtend mee kwijt te zijn. Omdat ik natuurlijk weer met de 2cv ging, wilden de meisjes ook weer mee. Wijn, bier, sla, olijfolie, wc-papier, kersentomaatjes, dat werk, de basics eigenlijk. 43 euro en een auto vol.
En inderdaad, er was nog genoeg tijd om voor midi een beetje te maaien. Want om 12 uur staat hier het eten op tafel, we hebben ons volkomen aangepast. Nu alleen nog om 6:00 uur opstaan.


Klimop! Ga weg!

Ik dacht na het eten aan de destructie van de klimop te gaan beginnen – daar had Jean Pierre wel iets chemisch voor, zei hij de vorige keer. Nee, dank je, JP – toen ik zoals elke tuinier onderweg naar de schuur om de ladder te halen, alweer met iets ander bezig ging.
In de strijd tegen hertenvraat had ik het plan opgevat om een soort kraal te bouwen, waar mijn tomaten in zouden kunnen gedijen. Ik zou ze natuurlijk ook in een kas kunnen zetten, zo een als de buren hebben, een paar boomstammen met een stuk plastic erover, maar dan krijgen ze ook geen water. Ik ga nu een kas bouwen met een dak van kippengaas. Hee, is dat slim of niet?


Vuursalamander

Eerst moest het stukje grond worden ontdaan van ellendige woekeraars. De buurman van de tomaten zei dat hij een diep gat groef, daarin flink wat brandnetel zonder wortel gooide en daar de tomaat op plantte. De wortels van het plantje moesten de brandnetel raken. Dat gaan we ook proberen, gratis mest en een aantrekkelijk idee.
Terwijl ik weer als een idioot stond te hakken, kwam hij er net aan. Hoofdschuddend keek hij naar het hoge gras. Zal ik een klein stukje maaien? stelde hij voor. Hij heeft zo’n tractorvormige grasmaaier. Graag! en even later was hij rondjes aan het rijden. Razendsnel hadden we een keurig gazonnetje. Om de stukjes waar hij met zijn masjien niet bij kon even af te maken, startte ik de debrousailleuse en ik had nog niet de eerste zwaai gemaakt of het onweer barstte los.
Het merkwaardige is dat bij het minste buitje alle regenpijpen onmiddellijk een enorme hoeveelheid water spuien. Wij hebben er een waarvan het water direct in de cave terechtkomt en voordat we daar nu weer iets aan kunnen, willen of gaan doen, zet ik er tot die tijd een emmer onder.
Bij het verwisselen zag ik plotseling een zeldzaam, rodelijst-beest: de vuursalamander. Hij nam een douche onder de druppelende goot.