Ben Hur


Pure verveling

We waren weer bij het tweede gedeelte van het Paardenfeest en dat duurde en duurde maar. Niet dat er iets gebeurde, neen, iedereen wachtte in een werkelijk krankzinnige hitte op het volgende onderdeel.
Wij zelf wachtten eigenlijk alleen maar op de trekking van de loterij, zoals alle andere mensen om ons heen.
Om ons te amuseren en de verveling te verdrijven, begonnen we het nieuwe cameraatje te proberen. Bekken trekken. Serieus kijken. Mooie toetjes enz enz. Je moet toch wat.


En meer

Eindelijk begon anderhalf uur later dan geplanned de beloofde Ben-Hurrace. Dat vonden we leuk. Maar veel leuker was een aangeschoten R?©my, die zei dat hij ?©?©n en ander op had (duh!) en dat hij gisteren in slaap was gevallen bij de roofvogels en dat hij, toen hij vervolgens weggestuurd was, de nacht had doorgebracht bij de paarden in de wei.
“Is je man er ook?”, vroeg hij. Na de ontkenning begon hij stoere praat te houden en me voor te stellen aan de andere leden van het organiserend comit?¬¨¬©.
“Tussendoor wel af en toe wat water drinken met die hitte, R?¬¨¬©my!”
Jaja, goed, goed dat zou hij doen.
Ach, hij heeft geen kwaaie dronk.


Rawhide rawhide rawhide

Niks gewonnen tenslotte. We kwamen op de terugweg wel een andere 2cv tegen, die net als wij woest begon te zwaaien. Echt hoor, zo’n auto blijft een anti-depressivum.