Berg


Een kudde met stier

Het lucht is nu eens blauw en dan weer grijs, zonder een drup. Jean Pierre heeft op het veld hierachter een enorme kudde losgelaten, stier, koeien met kalf, alle maten en soorten, tot grote vreugde van Kwint, die we af en toe hysterisch horen blaffen. Heel even maar, tegen zo’n hoeveelheid durft hij toch niet echt op. Hij kwam gisteren stinkend naar iets onbestemds thuis. Hij riekt altijd wel een beetje merkwaardig, maar deze keer had hij zo’n putlucht, dat we allemaal een misselijk werden. Hebben we de shampoo in Amsterdam laten staan!


Rustgevend uitzicht

We lezen, koken, wieden en maaien afwisselend. Het kost altijd minstens een week om in het kalme ritme van de Creuse te geraken, ik denk steeds, dit moet nog en dit en straks dat.
Doucement et tranquille, zoals Roland altijd zei. De rit vanuit Anzeme heeft het effect van een tranquilizer, het uitzicht op onze berg met de kleine graanveldjes in de voorgrond vertegenwoordigt het volmaakte geluk. Daar zullen we de volgende keer eens een plaatje van maken. Vanuit de voortuin ziet het er ook wel gezellig uit.


Zo wil ik het

De ezels (zie je ze?) staan al vanaf mei onder die grote eik. Volgende idylle. Deze keer hielden ze hun snuit. Hee, daar is onze berg weer.

Over dingen die je bij de keel grijpen gesproken: ik lees nu reizen met Herodotus van Kapuscinski. Wat een genot. Daar moet ik toch iets van kunnen opsteken. Ik moet er zoals gezegd, nog even inkomen.

(B&B: Knorretje gaat prima!)

One thought on “Berg”

  1. Die eik, ja mooi, sowieso altijd bomen in een Franse wei. Zonneparasol voor het veespul in de warme zomer. Voor dat soort dingen heb ik grote bewondering. Wordt er een boom gerooid, dan planten ze een nieuwe, de Fransen. Palen en draad er omheen, geen halfwerk.
    Heb in NL meegemaakt dat een boer met een ploeg vlak naast een rij oude eikenbomen ploegde. Dwars door de wortels, half jaar later: weg eiken. Vlak, kaal, lekker makkelijk om de wei zonder bochtjes te kunnen maaien. Koeien in de volle zon.
    Rare lui die Fransen, ok?©, maar als ik zie hoe de boeren met hun (wei)land en hun vee omgaan, chapeau!

Comments are closed.