HOERA! DIKWERF HOERA!


Z.A. Gu?©ret

Tjonge, wat een zenuwslopende toestand, zo’n contr?¬•le technique, vooral ook omdat ik nul stressbestendig ben. Ik zat om 12:30 nog te pielen aan ruitensproeiinstallatie, die ik bij het losrukken van het dashboard naar god had geholpen. Met een stukje ijzerdraad en een blokje hout om de boel klem te zetten deed dat het weer.
Tijdens de controle kletste ik met alle andere patienten, om maar te vergeten dat de eend aan de beurt was. De controleur zette alles mbv een soort palmpilot in het systeem en keek heel erg bedenkelijk.

– Votre voiture est bonne! zei hij.
_ Echt?
– C’est une deux chevaux, hein, voegde hij er vergoeilijkend aan toe. Een beetje vet hier en daar, maar verder helemaal in orde. Nu kan eindelijk de vakantie beginnen, vooral voor het gezinnetje hier, dat verschrikkelijk geleden heeft door mijn opgefokte reacties.


Ho! Niet warmer

Verder moeten we bij wijze van spreken de ramen openzetten, zo warm stookt de cuisini?¬¨?Üre het hier. Die slappe stadshonden en -kinderen vinden dat prettig.
Ja, ik heb weer praats. Nu moet alleen die Citro?´nfabriek nog doorkomen met zijn certificat! Heb ik gelukkig weer iets om me druk over te maken.