Ja, we zijn er weer


Laag zonnetje

Even een kort berichtje dat we weer heelhuids zijn aangekomen. Parijs was een beetje druk, dat is niets nieuws, ze kunnen niet ritsen, hoe ik dat woord ook verfoei, maar dat is het. Of liever, ze willen het niet. Liever via de vluchtstrook – die er niet is – rechts inhalen om je dan bijna in de flank te boren van degene die je net aan het inhalen bent, ja! leuk ?¬¨?Ün spannend.

Als iedereen nu gewoon op zijn eigen baantje zou blijven voortsukkelen, gaat het veel beter. Dovemansoren. Zo beschaafd als de Franse mens in de dagelijkse omgang is, zo volkomen aso is hij in het verkeer. Er zit niets anders op dan het te accepteren.

We vertrokken heel vroeg in een duistere mist, tot de zon iets ten noorden van Parijs doorbrak. Het bleef prachtig en zelfs nu, om 19:00 uur is het buiten nog aangenaam. Bij de ingang van ons dorp kwamen we Jean Pierre in zijn trekker tegen, die de kachel voor ons had aangemaakt.
– 10 graden! En vanochtend was het 4!
Geweldig, wat ontzettend lief en aardig! Nu, na twee uur doorstoken is het al 19 graden.
We gaan vroeg naar bed, want morgen moet ik weer naar mevrouw Giraud, melk halen. En inkopen doen voor de kerst. En mijn eend van waarschuwingslampen voorzien. Heerlijk! Twee weken feest.