Knutselclub


Wat een pieklein peperkoekhuisje

De meeste mensen zijn zo verstandig ziek te worden in de baas zijn tijd, maar ik (als enige in loondienst) heb dat weer helemaal verkeerd aangepakt: met een vooruitziende blik had ik de doos zakdoeken op het laatste moment in de auto gezet en nu zitten we hier allemaal solidair te snotteren.
Het is vandaag Kerstmis en gisteren waren de buurmeisjes de tafel al aan het dekken, omdat hun moeder Sylvie moest werken en vandaag trouwens ook, terwijl het diner dit keer bij hen is.
Il faut, zei ze schouderophalend. Haar schoonmoeder was met Jean-Pierres oma de slakkenhuizen aan het vullen.


Dit is het echte koekhuis

Saar heeft gisteren alweer een betere versie van het koekhuis gemaakt, na de ervaring van het krot van vorig jaar. Dat recept is zo smakelijk, dat we ons moeten beheersen de boel niet in een keer op te vreten. Dat is zonde, want we proeven niks door de verkoudheid.

Ik heb nu maar ouwe brandhout uit de grange gehaald, waar mevrouw A. ons nog nadrukkelijk op wees: dat hout is voor jullie, hoor!, toen we vorig jaar om deze tijd de schuur kochten. Het heeft er zo lang gelegen, dat ik ervan griezel het met mijn blote handen aan te raken. Ik ben doodsbang dat er een eng beest in overwintert, en ik had al het velletje van een slang gevonden. Toch gaan we maar weer een paar meter hout van Jean-Pierre kopen, vanwege de topkwaliteit die hij levert. Het fikt een stuk beter dan die verstofte troep uit het jaar nul.

En dankzij twee weken zonder terreur van de TV en/of internet zijn de meisjes weer fijn aan het knutselen. Dit keer zijn het kerstkaarten met enveloppen. Hoe krijg je die bij de buren? Ze openen hun brievenbus nooit, omdat madame la factrice de brieven altijd persoonlijk overhandigt. Dat is ook de manier om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in onze commune.

3 thoughts on “Knutselclub”

  1. Vroegah als de mensen op vakantie gingen, werkten ze zich vooraf drie keer in de rondte en als ze dan uiteindelijk met de auto aan bijvoorbeeld de Costa Brava, ik noem maar iets, ter plekke waren kregen ze een hartinfarct.
    Elz, een schril contrast zo’n verkoudheidje, maar toch best wel ja goh… vervelend.
    Heb eigenlijk geen idee of deze reply wel goed valt, maar ik groc het erop.

  2. Als ge ziek zijt tijdens de vakantie, moet je je ziek melden en een attest zien te krijgen van een plaatselijke arts. Ziek is ziek en dan kan je later die vakantiedagen nemen, hoor!
    Het ziet er weer gezellig uit. Morgen naar Londen, oudejaarsdag terug.
    Xxx voor ieder.

  3. Ik heb die verkoudheid steeds onderdrukt en nu door die verdomde bureaucratische stress, komt het eruit.
    De Citroenfabriek moet mij een certificat conformit?© communautaire sturen, een papier noodzakelijk voor de import. Kost 120 euro. Ze hebben mijn verzoek half oktober ontvangen, inkasseren op 12 november de poet, maar een certificat sturen, ho maar. Zijn telefonisch onbereikbaar vanwege feestdagen denk ik. Ik krijg ook al door die RABO Debiel een heftig Josef K. gevoel. Of hoe heet hij.

Comments are closed.