Manege

Vanochtend ging ik voor de gezelligheid op de fiets naar Yeva haar manege. Ik had eigenlijk een logje willen wijden aan het feestje van gisteren, waar ik echt geweldig had kunnen uitpakken met bekende namen, geen BN-ers, maar toch, allemaal niet van de straat. Er waren toevallig ook een paar gezellige fotografen die ik wel ooit heb gesproken, maar nog nooit had gezien.

Maar goed, ik ging fietsen en ik heb heel Amsterdam zo’n beetje gezien op mijn tocht, bij de brug over de Sloterkade bleek dat er een kraaiennest zat in een van de staanders, waarvan de binnenkant alleen maar te zien is als de brug open is. De ouders stapten deftig op en neer tot de boot voorbij was en toen de brug zakte. fladderden ze weer naar hun kinderen.

Vervolgens strandde ik in allerlei zandvlaktes op de Joh. Huizingalaan. Toch is het leerzaam, zo’n tochtje. Ik kom anders nergens dan in deze postcode of die van Frankrijk, dus ik keek mijn ogen uit. En op de fiets is toch weer heel anders dan met de auto.

De manege ligt een een stukje landelijk Amsterdam en nu ik er eens goed over nadenk, liggen alle maneges in deze buurt op een soort platteland. Er zakt altijd een kalme rust op me neer en dan schrijnt de heimwee. Daar zou ik toch eens iets aan moeten doen.


Paard Quietto opent deur

Yeva zat op een paard dat wel heel erg leek op een van onze Franse knollen. Hij heeft circuspaardaanleg.

Morgen gaat het over meneer Haisma van de Spar op het Zuiderdiep.