Nog even

De arme slechtvalkjes zitten zonder moeder en ik kan het niet aanzien. Een ordinaire snol heeft de vader verleid, de plek ingepikt van de moeder, maar die arme kinderen te eten geven, ho maar. Ze zitten nu een beetje verdwaasd met zijn drieen te wachten en piepen niet meer zoals in het begin. Vader doet zijn best, maar geen ruggegraat, he?

Ik ben nu maar op het volgen van de zeearend overgestapt.

A.s. weekend zakken we weer naar het zuiden af. Dan doe ik weer dagelijks verslag. Zodra ik mijn nieuwe baan een beetje onder de knie heb, komen er weer niet-Franse berichten.