4 thoughts on “Tent”

  1. Zoooow erg, als ik dit zie.
    Vergeleken met jaren her ga ik nu zo lekker qua werk en toch. Altijd blijft die jank naar dat onontgonnen terein, naar niks-meer-moeten, simpel leven van het land, op wanneer het licht wordt en met de kippen op stok. Ik ambieer he-le-maal niks meer! Is dat erg? of Wat?
    Ik weet alleen dat ik zo vreselijk MOE ben, geleefd word, het is maandag en PAF! zo weer vrijdag…..
    Is dit het? De mid-life?
    Of komt het gewoon omdat ik onze hypotheek moet oversluiten en ga dagdromen?

  2. Je bent moe, dan is het logisch dat je je zo voelt?

    Ik wil, zoals je weet alleen maar daar zijn. Nog even doorbijten.
    Je bent er toch ook, bij Bienvenue en France? Lijkt me heel lollig.

    Het zijn wel een beetje luxe-problemen, geloof ik, hoor.

  3. Ja, luxe, natuurlijk. Het gaat niet om overleven, natuurlijk. Maar het leven “an sich” lijkt er wel wat bij in te schieten.

    Mijn oudste 2 wonen in Utrecht. En Mme Bovary (ahum) stond erop om mee te gaan.

  4. Ha, leuk! Niet vergeten te leven natuurlijk!
    We gaan daar lekker op de beurs een leuk huisje uitzoeken bij de kraam van immogo, wat dacht je daarvan?

Comments are closed.