Treurwandeling


Koffiehuis van den Volksbond

Terwijl mijn fiets werd gerepareerd (nieuwe velg, nieuwe spaken, nieuwe voorvork, nieuwe remkabel + arbeid= 170 euro, goeiemorgen, daar koop je een nieuwe fiets voor), sjokte ik lopend met allerlei boodschappen door de stad. Dat zou ik vaker moeten doen, want ik kon eindelijk eens om me heen kijken ipv met een noodvaart en stress aan het verkeer deel te nemen.


Brandweer Valkenburgerstraat

Ik wandelde eerst naar de lijstenmaker op het Kadijksplein, waar De Volksbond op het hoekje zit. Op de andere hoek zit caf?© Kadijk (v/h Confianza, 25 jaar geleden een hele rare penose-tent waar ik in die tijd wel eens met mijn broer T. kwam), dat gerund wordt door o.a. een vriendin van de vermoorde R. Ik liep verder en kwam bij de knal rode deuren van de brandweerkazerne, die naast het politiebureau staat, waar het rechercheteam dat met de moord op R. bezig was, kantoor hield. Bureau IJtunnel, topjongens en -meisjes, sympathiek, zorgvuldig en professioneel. Er gaat bijna geen dag voorbij of ik denk aan die zwarte dagen. Moet ik vooral daar langs lopen.


Achterkant Filmakademie

Na al die herinneringen stapte ik vrolijk voort naar de Appie op de hoek van de Jodenbreestraat. Omdat ik toch al in de stemming was, begon ik ook te piekeren over alle mensen die van hier waren weggevoerd om vermoord te worden in Polen. Ik kwam langs een Japans restaurant, wat me onmiddellijk deed denken aan Kobe op de Nieuwezijds Voorburgwal, waar zeven jaar geleden ook alweer een bekende vermoord was, met die afrekening met die Joegoslaven. Neen, dat ging goed, zo’n ontspannen wandeling.


Sint Antoniesluis

Het publiek bij Appie bestond voornamelijk uit bejaarden, die wanhopig op zoek waren naar incourante artikelen zoals diepvriesspruitjes. Diepvriesspruitjes! Die waren op, constateerde ik na de hele diepvries behulpzaam doorzocht te hebben.
Neem anders schoongemaakte bij de groente, stelde ik voor.
Neen, daar ga ik niet aan beginnen! riep de tachtigplusser beslist, die met een stralende glimlach onverwacht het zure in haar gezicht liet verdwijnen. We moesten allebei lachen, ik een beetje opgelucht omdat die doden een beetje vervaagden.
Op de brug van de Antoniesluis hadden de moordenaars het mes in het water gegooid, vertelde de recherche ook nog bij een van de bijeenkomsten. Daar lagen nu de fietsen van de studenten van de Theaterschool omgeblazen door de wind of gewoon slordig neergezet en omgestoten. Nee, dat ging niet meer goed komen vandaag.


Zuiderkerkhof

Kijk, een hondje. Ik heb expres de schedel die in de poort gemetseld zit buiten het kader gelaten. Je kunt ook overdrijven.

2 thoughts on “Treurwandeling”

Comments are closed.