Vliegen

Woensdag vlieg ik naar Perpignan om eens voor het eerst van mijn leven naar een Frans fotofestival te gaan. Al piekerend en fantaserend kwam ik op een geweldig idee, al zeg ik het zelf: een verslag van dit reisje zou volmaakt geschikt zijn voor het Hollands Dagboek van de NRC.

Wat ga ik allemaal namelijk doen: vliegen (hou ik niet van), logeren bij een bijzonder hartelijk iemand die ik ken van mijn internetcommunity, zien hoe donderdag mijn lieve ex-collega in haar nieuwe baan een spiksplinternieuw internationaal fotoagentschap lanceert (met o.a. Kadir van Lohuizen), waarvan de naam nog geheim is, zaterdag cocktails drinken bij Magnum en vrijdagochtend onbijten bij een Newyorks agentschap, waar we ook weer banden mee hebben: “We are organizing a breakfast during Visa, and would be thrilled to see you on that occasion. We have rented a private room and are inviting our photographers, foreign correspondents and clients for some casual ‚Äö?Ñ?? ¬¨¬Æ‚Äö?Ñ?croissant‚Äö?Ñ?? ¬¨¬Æ!” time together.” Ik geef toe, dit laatste is een twijfelgevalletje qua formulering, maar goed, het zijn Amerikanen en die zijn altijd zo hartelijk, dat je ze veel vergeeft.
En misschien tot slot, als er nog ergens een beetje tijd overschiet langs Remke en haar camping, ook weer van diezelfde internetcommunity.

Ik belde de NRC en verdomd, ze gooiden het in de groep bij de redactie. De vrouw die ik aan de lijn had, bleef maar U zeggen, terwijl er geen enkele aanleiding voor was, gezien de warme persoonlijk banden die ik met een aantal mensen daar heb. Daardoor dacht ik al: dit wordt niks. En inderdaad, ze hebben toch voor een ander gekozen. Nou ja, geen man overboord, tant pis, ik schrijf mijn eigen dagboek, want dat deed ik toch al.

Vervolgens vond ik het onverdragelijk om in Frankrijk te zijn en niet even langs mijn eigen huisje te rijden. Als ik met de auto was gegaan, had ik meteen mevrouw A. van de schuur persoonlijk kunnen feliciteren met haar 60-jarig huwelijk, om maar eens iets te noemen. Zoveel kilometer rijden vind ik geen punt, maar zonder Kwintie in ons huis te zijn, neen, dat kan niet. En Kwintie is niet geschikt voor fotofestivals. Hij is heel geschikt als boerderijhond. Hoe we dat nu weer kunnen oplossen?
Er daagt wel iets, maar dat vertel ik pas morgen.

4 thoughts on “Vliegen”

  1. Jaja, en dan ook nog de hele dag foto’s kijken en in de zon op terrassen hangen. En ‘s avonds feesten, schijnt.

  2. Ik had een reactie geplaatst, maar hij is weg?

    Enfin, hij ging over het boek voor jeweetwel dat ik niet heb kunnen vinden

Comments are closed.