Ik moest vandaag naar de Chinees, want het vanille-aroma was op. Hier in wereldstad Amsterdam, afdeling Nieuwmarkt zijn alle winkels op zondag open en vaak is er in warmere seizoenen ook een markt met een of ander karakter: antiek, brocante, Chinese spullen etc. In de Chinese winkel, op de kopse kant van de Gelderse Kade, moet je uitkijken dat je niet klem komt te zitten, zo smal zijn de paadjes. Een (Chinese) klant waarmee ik eens in gesprek kwam over deze inrichting, zei dat ze het NOOIT anders zouden inrichten vanwege Feng Shui. Zou het werkelijk? Onhandig is het wel. Als je je met je winkelmandje en tas omdraait, loop je het risico een heel schap leeg te maaien. Maar de winkelwaar, waarvan ik van de helft niet begrijp wat het is of waar het voor dient, is de moeite waard. Maar wat het is of waar het voor dient?
De klanten van ons eigen Chinatown komen overal vandaan, we zien Belgische en Duitse nummerborden en ze rijden bijna allemaal Mercedes. Parkeren kunnen ze niet, dat is algemeen bekend, alle auto’s staan standaard een meter buiten het parkeervak. Dat komt, bij ons moet je naast het water parkeren, zonder hekje en dat is ENG. Maar zelfs zonder water of met hekje lukt het ze niet: ze kunnen het gewoon niet. Misschien is een Mercedes te groot voor die kleine mannetjes en vrouwtjes.
Bijna iedereen heeft een tellertje op zijn site om te zien op hoeveel visite hij kan rekenen. Bij de tellers van statcounter.com (reclamevrij) kun je een naam aan het IP-adres hangen, zodat de bezoekers ook nog herkenbaar zijn. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen het op prijs stelt als zijn surfgedrag voor de hele wereld zichtbaar is en daarom is mijn tellertje niet publiek.
Behalve de pageloads, popular pages en andere interessante gegevens als browser, operating system en resolutie van het scherm en kun je ook kijken hoe iemand via google bij je gekomen is, recent keyword activity.
Bij mij zijn dat termen als: hondenporno, kruiwagen, Amstelglorie, we maken een tuin, Nigella Lawson, oude stoelen, koekhuisje maken, Rabo Debiel.
Rabo Debiel? Jazeker, op 14 januari kreeg ik een sticky bezoeker die met deze zoekopdracht via google bij mij terecht was gekomen. En met welke server kwam hij (of zij) bij mij? Met die van de klantenservice van de Rabobank. Oeps, betrapt. Ik heb de surfer meteen een naampje gegeven.
Gisteren haalde ik even geld bij de Rabo en dit keer pinde ik binnen, een mogelijkheid die de meeste pinners niet kennen, gezien de eindeloze rijen die er altijd buiten staan.
- Wat hebben jullie eigenlijk met mijn klacht gedaan die ik hier op 27 augustus heb ingeleverd, vroeg ik, toen ik zag dat de zaak verder leeg was.
- Bent u mevrouw De Korte? En op mijn bevestiging:
- Wilt u even met me meekomen?
O jee, nou komt het, dacht ik, nu krijg ik op mijn kop. Waarom weet ik niet, ik voel me ook altijd meteen schuldig als ik een politieagent zie, of de douane. Maar ze bleken de opdracht te hebben mijn geval tot op de bodem uit te zoeken. Het zal mij weer voor de zoveelste keer benieuwen.
Zo erg, dat je de overkant vanuit ons huis niet kon zien. Hier toevallig weer wel. Dat was in maart vorig jaar nog veel erger, maar toen zei ik precies hetzelfde. Tijdens een wandeling.
De (Nederlandse) APK van de 2cv is tot 19 februari geldig. Ik heb me rijk gerekend, want ik dacht dat de tweejaarsgeldigheid er in Nederland al doorheen was, zoals bij ons in Frankrijk reeds gebruikelijk is. Maar niks hoor.
Wat ik trouwens al jaren idioot vind, nu we het er toch over hebben, is dat in Nederland de APK-keurder ook de gebreken mag herstellen en dus belanghebbende is. Onze Japanner wordt gekeurd en de garage vervangt ongevraagd dopjes (32,50), ruitenwisserbladen (82,50) en vult de sproeivloeistof bij (22,75). Ik doe een gooi naar de bedragen, maar ik zal er niet ver naast zitten.
Dat kan zo’n CT-station in Frankrijk helemaal niet, die hebben alleen apparatuur om alles te meten. Je krijgt je rapportje en je hebt 2 maanden om de boel te repareren, waar of bij wie, moet je zelf weten, desnoods doe je het zelf, zoals bij eenden meestal het geval is.
Ik bel de RijksDienst voor het Wegverkeer – waarover me plotseling een verhaal uit mijn Groninger tijd te binnen schiet, toen echt iedereen die ik kende in Veendam werkte en voor zijn vriendjes met auto’s de gegevens uit de ladenbakken achter de archiefkasten gooide. Nooit geen bekeuringen meer, om het dit keer met meneer Haisma te zeggen – in ieder geval kreeg ik van een mevrouw van de RDW te horen dat de APKnalatigheidsbekeuringen pas na 2 maanden na het verstrijken van de datum uitgedeeld gaan worden.
Dat moet toch lukken, als ze (de medewerkers van de pr?©fecture) tenminste niet staken, geen feestdagen en/of le pont hebben tijdens ons volgende verblijf in Frankrijk.
Laatste reacties