C’est fini


Dat witte rechtsbeneden is een stukje vliegtuigvleugel

Morgen wordt het nog warmer, verzekerde me vandaag iedereen. Dat kan me nu toevallig niks schelen, want dan zitten we weer op de weg.

Ik moest allerlei laatste dingen doen, een stuk maaien, allerlei troep uit huis naar de schuur brengen, hout verzamelen, aardappeltaart voorbereiden, de lakens wassen, hond uitlaten en nog even langs mevrouw A. van de schuur, want daar was ik nog niet geweest.
Ik ga er altijd met de fiets naartoe, omdat elk bezoek eindigt met een ap?©rootje en ik uit principe geen auto rij met drank op, zelfs al is het een druppel. Op de foto kun je precies de weg zien die ik altijd neem, het is dat witte lintje dat omhoog uit het dorp in het midden steekt, en dat dan na het volgende gehucht naar rechts afbuigt. Deze foto werd me op een USB-stick door Sylvie gebracht, met nog een paar andere. Ik kan er eindeloos naar staren.

In de Bourg stapte ik nog even af om de bibliotheekdames gedag te zeggen. Zo vind ik fietsen heerlijk, in dit weer en over dit weggetje.


We drinken pastis

Bij mevrouw A. verliep het bezoek als altijd, we namen er een, nadat we het hele leven nog even hadden doorgenomen. Ze vond de dagen wel erg lang duren, zo in haar eentje, maar berustte er verdrietig in:
– C’est comme ???ºa.
Wat kan ik daar nu op zeggen? Niets.
Toen ik veel te laat wegging, moest en zou ik weer een hele zak vol appels meenemen. Ze beloofde me ook nog zaailingen van de boom, die stonden overal. Ze waren nog maar zo, ze gaf de maat aan (30 cm), volgende keer moest ik ze komen uitgraven.
Entendu! Dat zegt ze altijd zelf, als ik iets met haar afspreek.


Tuin ligt vol appels

Houtvoorraad

Onze goede brandhout is op, maar we hebben nog een schuur vol hout van 40 jaar geleden. De balkjes passen niet in onze cuisini?¬¨?Üre en daarom moeten ze in stukken worden gezaagd.
Terwijl ik de laatste keer van dit jaar het gras maaide, zaagde Siebe met de Helse Machine de balkjes op maat. Het hout is in kwaliteit niet te vergelijken met dat wat we van Jean-Pierre kopen. Alleen hout van de omgevallen kersenboom brandt zo goed, dat de kachel het ‘s morgens nog een beetje doet.


OI-Kers beklimt de kippenren

De zon blijft maar schijnen aan een blauwe hemel, die ‘s nachts glashelder de melkweg laat zien. Het wordt nu echt koud, maar gevroren heeft het hier nog niet, want de Oostindische Kers woekert nog vrolijk voort. Ik vond twee bossen paddestoelen tijdens het maaien, waar de buren hun hand niet voor in het vuur durfden te steken.
– Het kan best dat ze eetbaar zijn, maar we eten alleen de paddestoelen die we kennen.
Dat dacht ik wel, groot gelijk en jammer, want ze ruiken heerlijk. In ons paddestoelenboek wordt ernstig gewaarschuwd tegen de giftige soorten, die je hele spijsvertering blijvend kunnen ontwrichten, als je er tenminste niet aan dood gaat.


Jake slaapt tevreden tussen z’n dames

De cavia’s mogen – onder toezicht – overdag in de ren, maar gaan al na vijf minuten grazen op een kluitje in hun schuilhut zitten. Wat heb je daar nu weer aan? Blinde Jake is de meest actieve van het stel, niet gehinderd door enige kennis van zaken wat betreft de buitenwereld, kennelijk.

Morgen wordt er paardgereden bij de nieuwe eigenares van de manege in Saint S?©bastien. Ach, wat missen we R?©mi en Florence! Kom op, ze leek ons heel aardig, niet zaniken.

Pleintjes

Geprikkeld door mijn Zola-obsessie van deze zomer, gingen Siebe en Saar een kijkje nemen op de Place de l’Assommoir, genoemd naar ?¬¨¬©?¬¨¬©n van de beroemdste romans van Zola. Dit pleintje zit midden in de multiculturele arbeiderswijk La Goutte d’Or, waar het verhaal van wasvrouw Gervaise Macquart zich voornamelijk afspeelt. De wijk heeft een eigen site.

De Swartjes hebben een gigantisch programma afgewerkt in die paar dagen: het Louvre voor de plaatjes, de Sacr?¬¨¬© Coeur voor het uitzicht, het nieuwe museum La Cit?¬¨¬© de l’architecture et du patrimoine, ze zijn met de V?¬¨¬©lib door Parijs gefietst, cadeautjes gekocht bij Lafayette, en ze hebben diep onder de grond de catacomben bekeken. Saar kwam met honderden foto’s thuis.


De likker, niet te verwarren met de slisser op de markt in Dun

Vandaag was het donderdag en dus marktdag. Nu hadden we eigenlijk bijna niets nodig, maar we konden het niet laten en gelukkig maar, want ik ben nu ook met gemeenteraadslid Jeannette on kissing terms, een sympathieke vrouw die de communale bibliotheek runt waar ik voor mijn p.r. en om Frans te oefenen altijd een paar keer per jaar boeken leen.
Tot mijn vreugde was Geitenmie zelf haar kaas weer aan het verkopen, we hadden haar in maanden niet gezien. Ik durfde er niet meer naar te vragen na mijn ervaring met de Slisser, die immers ook plotseling weg was en die zo’n fataal motorongeluk bleek te hebben gehad.
H?¬¨¬© ja, daar was ook de vrouw van de notaris, kus kus, en hoe gaat het en met uw man en de kinderen ook goed en wat een weertje, h?¬¨?Ü, zondag, de hele dag met onze snuit in de zon gezeten en gaan jullie nog paardrijden? Kortom, we zijn alw?¬¨¬©?¬¨¬©r thuis en bovendien gezellig de hele dag het integratieproces aan het verfinetunen of hoe noem je zoiets.

Haar schoonvader heeft een plein met z’n naam, nu niet echt de mooiste rotonde van Frankrijk, maar de beplanting is wel weer leuk gedaan. Vorig jaar lagen er gigantische pompoenen tussen. Wie zou dat toch bedenken? Het is gewoon een boerentuinbeplanting, dat is het.

Kredietcrisis


Ook Paris Hilton moet op de kleintjes letten

Op weg naar het station gingen we even langs de Aldi, die er feitelijk op 3 minuten vandaan ligt. We moesten nog even flink inslaan, want de gemiddelde supermarkt wordt onbetaalbaar, zoals al eerder opgemerkt. Yeva was in een provocerende bui en ging in dezelfde vermomming als die van de zomer van 2007. De gesprekken van de mensen verstomden onmiddellijk, monden vielen open, er kwam geen geluid meer uit. We vulden ons karretje en deden alsof alles volkomen normaal was.


Stijlicoon Yeva S.

Ook op het station draaide iedereen z’n hoofd om. De trein kwam zoals altijd exact op het afgesproken moment binnen. Zo. Ze zijn er weer, bomvol verhalen, indrukken en foto’s.