Antichambreren

Ik speur de hemel nog steeds af, die ondoordringbaar grijs is. De enige vogels die ik vandaag heb gezien zijn twee kraaien, een duif, een paar mussen, ook al heel zeldzaam en een bonte specht. Geen kraanvogel te bekennen.

Morgen schijnt het weer droog te zijn. Behalve de Eend starten (voor de lol) heb ik in de drie kwartier dat het even droog was, gras gemaaid. De rest van de tijd lees ik ongeconcentreerd vier boeken door elkaar.
Afrikaanse brieven van Rimbaud (Chers amis), Vargas, waar ik steeds weer opnieuw in moet beginnen omdat ik in slaap val en er dan vervolgens niets meer van begrijp, Dagboek van de broertjes Goncourt en flutboekjes uit de kindertas, die heel leerzaam zijn in de zin van Hoe Schrijf Ik Een Bestseller Voor Veertienjarigen. Die bestsellende kinderboeken hebben een paar dingen gemeen, ze zijn opgebouwd uit brokken tekst, email, dagboek, chat, en elk brok heeft een titel, duidelijk geschreven voor de piepkleine concentratieboog. Het gaat over verliefd, seks, zoenen met foute jongens, uiterlijk, meisjesvriendschappen. Na twee van die boeken heb ik het wel weer gezien.

Ik sla Goncourt open op 3 oktober 1861, in de vertaling van Leo van Maris:
Ja, om iets te bereiken moet je middelmatig zijn en een knechtennatuur hebben, je moet over een persoonlijkheid beschikken, die in karakter en aanleg geen enkele fut beschikt; je moet op de bok van rijtuigen gaan zitten, hoeden van de kapstok nemen, enzovoorts. En dat alles nooit uit beleefdheid, maar altijd uit slaafsheid. Onder regeringen die van onderworpenheid houden, breng je het nergens zover mee als met antichambreren.
Hee, had ik niet precies zo’n gedachte op 7 september dit jaar?
Ik ga hem nu maar in het Frans lezen, denk ik, want ik kan me voorstellen dat die laatste zin anders vertaald kan worden. Eens kijken wat Amazon.fr heeft, of neen, veel leuker, de boekhandel in Dun, dan maak ik alweer een verpletterende indruk, net als toen ik voor mijn collega Les Bienveillantes van Jonathan Littell ging kopen, nota bene de winnaar van de Prix Goncourt 2006! Zo zie je maar weer dat alles verband met alles houdt.
Even de hondjes uitlaten en weer met de boeken naar bed.