Avondwandeling


De visvijver van v/h de slager

We hadden nog een kwart bak met limoensorbetijs van het merk Ad?¬¨¬©lie, een beetje te sterk naar mijn smaak, en daarom erg lekker met een stuk taart of cake, een klodder room om de smaak iets te temmen, of een pannekoek met…? Met bramenjam natuurlijk! Nu hadden we wel room, de rest van de spullen ontbrak, jammer genoeg. Bramen? Niets eenvoudiger dan dat, in deze tijd van het jaar en in dit stuk van de wereld.
Saar en ik gingen op pad om achter ons dorp, voor het bos linksaf feitelijk en dan langs het ?©tang, bramen te plukken. Daar hangen ze elk jaar en verdomd, ze hingen er weer, dikke, glimmende, zwarte, bijna overrijpe vette vruchten.

Het was bijna een kwestie van de bak eronder houden en schudden, zo rijp dat ze loslieten. We liepen gezellig een endje de berg op, zagen de lage zon mooie schaduwen maken en sukkelden toen we genoeg hadden weer naar beneden.

Overal klonk geschater, en in de verte hoorden we de blikken stem van de speaker van het criterium van Dun al in opwinding toenemen. Voor haar huis was Paulette de plantjes aan het begieten. We toonden haar onze zwarte schat en ze vroeg verbaasd:
– Zijn ze dan al rijp?
– Jazeker, zeiden wij, zoet en rijp!
– Peut-?‚Äö?묢tre, peut-?‚Äö?묢tre, zei ze weifelend.
Dat antwoord begrepen we niet. Maar een heerlijk toetje, hoor, bramen met cr?¬¨?Üme fra???úche en limoenijs, dat zouden meer mensen moeten doen.