Bouwvakken en hakken

Zo, h?®h?®, eindelijk die ren klaar en voorzien van een deksel. Ik mopper wat af, dan breek ik weer een boortje, dan hebben we weer hoekjes nodig. Hoekjes, wat is dat in het Frans? Ik heb in de schappen bij Jeanroth gezocht, waar nooit prijzen, namen of functies staan vermeld en ik heb vervolgens naar de naam gevraagd: ?©querre de chaise, voor een stoel dus, zei de vrouw lachend. Nooit van gehoord, dat woord.
Wat leer je eigenlijk op school voor onnutte dingen? Papa fume une pipe. Ik heb nog nooit, maar dan nog nooit een vader een pijp in Frankrijk zien of horen roken. Ja, een blowende hippie-vader misschien. Op school maakten ze ons ook wijs dat we iedereen, ook het kleinste kind moesten vousvoyeren, wat volkomen idioot is volgens de buren. Wie zegt er nu u tegen een kind?
De regel is bij ons in het dorp: je zegt u tegen de ouderen, maar je noemt hen bij de voornaam. Ik kwam vanochtend Simone tegen toen we naar de mobiele bakker liepen, kus kus en ze vroeg:
– Comment ???ºa va?
– Bien, et toi? vroeg ik, oeps, ohlala, j’ai dit toi, excusez-moi!
Neen, nee, dat is veel beter, zei ze, ik ben het, tuurlijk tutoyeer je me. Ha! Zie je nu wel?

Na die ren kon ik eindelijk weer eens wat onkruid weghakken. O neen, eerst een cake samen met Saar bakken. Hup, bouwvakkerspak uit en schort aan.
Ik heb daarna alle oude prei gerooid, sla geplant en alles volgegoten met water. De peterselie van mei was in lucht opgegaan.
Ik kocht bij kruidenmeisje op de markt nieuwe peterselie en kletste maar wat om te kletsen, dat de vorige verdwenen was vanwege afwezigheid van mijn kant dan weer.
– Il faut arroser!
Jaja, tu as facilement parler, maar dat gaat natuurlijk niet, als je er niet bent.
– Dan doe ik er nog eentje bij cadeau, zei die lieve schat. Wat aardig, niet?

Nu heb ik alles in die beendroge moestuin gezet, alleen de aardperen en de toorts doen net of er niks aan de hand is. Die staan fier overeind groen te zijn. Het is weer heerlijk koel. Alleen geen drup gevallen, ondanks de donkere lucht.