Burgemeester


Ochtendleesplek

We haalden even brood. Yeva en ik en gingen op de terugweg langs de familie G. voor melk. Na ons stopte een auto op het erf. Meneer G., archetype boer dwz blauw hesje, petje, schriel, kromme beentjes en een gezond en gerimpeld uiterlijk, begroette de bestuurder met:
– Bonjour monsieur le Maire!
Warempel, het was hem. Nu heb ik niks van die gemeenteraadsverkiezingen begrepen, alleen dat bijvoorbeeld de man van paardencentrum Cheval Rouge (Christian) aanzienlijk meer stemmen had gekregen dan deze meneer Delafont. Daar ga ik eens een studie van maken.
In ieder geval, onze burgemeester liet zijn VVV-kletspraat meteen op ons los en riep dat het leven in de Creuse toch weer geweldig was, nu ook de zon zo heerlijk aan het schijnen was, of woorden van gelijke strekking.
Dat beaamde ik natuurlijk, maar dat de room van de familie G. ook een bijdrage aan de kwaliteit van het leven in ons departement leverde.

– Ha!, zei de burgemeester, u weet precies waar u moet zijn voor kwaliteit.
– Ik heb mijn adresjes, zei ik onbescheiden.

We gingen de keuken in en ik kreeg die lekkere vette room van mevrouw in een potje mee, waarbij ze zoals altijd elk gemorst drupje van haar vingers likte. De burgemeester kwam ook binnen, met een koelbox: die was wat van plan zo te zien.
– Ja, mevrouw G., de Engelsen weten uw spullen ook te waarderen! riep hij opgetogen.
– Deze dames komen anders uit Nederland, zei mevrouw G., met ingezwachtelde benen en al snibbig. Hahaha, goeie, mevrouw G.! Niet te populair doen, meneer de burgemeester!
– Nou ja, de Engelsen vinden de room ook lekker, probeerde hij zijn gezicht te redden.
Nee, dat lukte niet goed.
We namen afscheid en verheugden ons alweer op ons volgende bezoek in juli.
– Bon retour, zei hij.
Nou, vooruit dan maar.
(Jelui kunt zeker wel aan mijn stijl horen dat ik nu de flutboekjes van Saar aan het lezen ben)

Sieb stampt ondertussen Franse woordjes en grammatica in zijn kop. Dat zou ik ook moeten doen, want ik doe maar wat. Als ik hier een half jaar zou zitten, spreek ik een soort Achterhoeks of Drents Frans, want ik neem dat grappige accent met die rollende r blind over. Ze zetten hier ook achter elk woord een stomme e: Bonjourrrrrruh. Au revoirrruh. De meisjes schamen zich als ik dat bij het verlaten van een winkel zeg, net zoals ik geen wha mag zeggen, in plaats van netjes oui.

En dan volgt hier nog de bekende kalenderfotografie:


Zeeuwsknoopje heeft dit jaar wel genoeg water gekregen


Ik heb vandaag al deze veronicaatjes met de grasmaaiert een kopje kleiner gemaakt


Er verschijnt ?©?©n knopje met bloemen

3 thoughts on “Burgemeester”

  1. Geniet nog van dit weekend (ook al gaat de tijd snel en is het juli voor je het weet)
    Ben wel beetje nieuwsgierig welke boeken Siebe gebruikt om zijn woordenschat en grammaticakennis uit te breiden.

  2. Siebe heeft de cursus bij Maison Descartes grammaticaliter uit een of ander boek (hij weet zo gauw de titel niet) en volgens mij heeft hij alle woordjes per les verzameld en op kaartjes gezet, de laatste drie of vier jaar, ja, dat is niet niks.

    De burgemeester een een klein mannetje met een braaf burgermanshoofdje. Hij draagt altijd te grote colbertjes van een foute kleur, maar hij is best aardig. Hij doet alleen altijd of hij weet wie iedereen is, en dat hoeft helemaal niet, ik begrijp best dat hij niet iedereen kent, zeker niet die buitenlandse tweedehuizers.

Comments are closed.