Daar gaan we weer


Yeva’s tuintje

Ik heb eindelijk mijn computer weer terug, met een verse harde schijf (de eerste nieuwe maakte hele gekke geluiden), die ongevraagd is voorzien van de nieuwste versie van het systeem. Ook leuk, want er zitten allemaal handige gadgets bij, die ik even aan het uitproberen ben. Bijvoorbeeld backuppen met de Time Machine, waar Saar en ik al onmiddellijk duizelig van werden toen het programma startte. Dat hebben we ook bij Google Earth. Zweven in de ruimte, dat is niks. Een eind kleppen in de ruimte, dat is weer een van onze sterke punten.

Ik ben dus de boel aan het terugzetten en laat me afleiden door de plaatjes, ongeveer als wanneer je de bende eens goed wilt of moet aanpakken, bij een verhuizing bijvoorbeeld en je vind Oude Schatten terug, in de vorm van foto’s, brieven, dagboeken. Dan ga je zitten kijken en lezen, laat dat opruimen maar zitten.
Nu zijn deze Oude Schatten niet oud, het zijn de plaatjes van augustus en er is jammer genoeg een gedeelte beschadigd. Hoe dat kan weet ik niet en erg is het niet, want ik fotografeer de laatste jaren elk seizoen hetzelfde. Desalniettemin bezorgen ze me een heimwee, waar geen einde aan lijkt te komen. Behalve dat ik dezelfde plaatjes maak, zing ik ook steeds het zelfde deuntje, dat valt zelfs mij op.

Siebe kwam met het voorstel om er met z’n twee?¬¨¬•n een lang weekend naar toe te gaan, spullen versjouwen, zonder kinderen of cavia’s (wel met Kwint). Spullen versjouwen, zo kun je het noemen. Ik word er wel weer gelukkig van.

2 thoughts on “Daar gaan we weer”

  1. Mooi, die boragie met dat tegenlicht.
    Ik wil ook een huisje om naar toe te gaan.
    Wat zeur ik, ik heb hier een fantastisch huis.
    Ik word weer es gek van mijn werk.

Comments are closed.