Even wennen

Een gedeelte van de koeien staat alweer in onze achtertuin, althans, ik zie alleen een stier, een koe en haar kalf.
– Hallo, mevrouw, zei ik en dat was de reden voor dat arme beest om er meteen vandoor te gaan. Jammer, want ik had haar en haar kind en man iets duidelijker willen fotograferen.

Voorlopig wordt er niks gedaan, door Siebe dan, niet gerend, noch gezaagd of iets wat een zekere inspanning kost. Ikzelf heb daarentegen al een hele heg gesnoeid, boven mijn macht nog wel, en daardoor kunnen we die koeien weer goed zien vanaf de tuinbank.

Kwint is van het keihard door ons dorp spurten zo moe, dat hij al om 20:00 uur bewusteloos in zijn kartonnen doos ligt. Die Bess mag ook los in de tuin, maar kan nog steeds de weelde van de vrijheid niet aan: ze verdwijnt altijd om de hoek als je even niet oplet. En aangezien ze niet het ruimtelijk inzicht van Kwint heeft, vrees ik dat ze op zo’n zelfde moment van onoplettendheid door de hoeven van de bende van vanochtend geplet gaat worden, omdat ze de uitgang van de wei niet meer weet te vinden. En omdat ze zichzelf gruwelijk overschat. Ze is een beetje dom, onze Belg.

4 thoughts on “Even wennen”

  1. Wat een lief fotootje (van hondje), Elz. Olmo (ook wel Ollie genoemd, hoewel opa Henk daartegen bezwaar maakt, omdat z’n favoriete kat zo heette) mag morgen voor het eerst los in het Bos. Dan is hij samen met een andere galgo, Filipo. Ik ben nu al zenuwachtig…

  2. Don’t worry. Niet de hele tijd roepen, hoor.
    (AKI! OLLUMMOO! AKI! Dan schaam je je eige toch dood. )

Comments are closed.