Haarverf en heimwee

Ik heb geprobeerd de laatste verf uit mijn haar te laten groeien, waardoor ik tot vandaag met een merkwaardig mislukt poedelachtig hoofd heb rondgelopen. De laatste 10 cm geelblond (was Etos donkerblond) bleef maanden op dezelfde plek en bovenop slingerde zich een zilverachtig grijs door mijn donkere haar. Dat had ik niet, donker haar! Grijs haar trouwens ook niet. Vandaag was ik zo woest aan het opruimen, dat ik mezelf in ?©?©n moeite bij de kapper meldde.
– Durf je zo op de foto? vroegen ze.
Ik durf alles.


Het lijkt rood door het licht, maar het is as en daarbij een erfelijke kwestie.

Wanneer lopen we weer over ons eigen pad? Het begint nu wel erg lang te duren.

(Ik werd op de site van dierenopvang Phoenix verschrikkelijk in verleiding gebracht door Privet. Die zou zo maar een zusje kunnen zijn van onze Franse buurhonden. Nee! Nog even wachten!)

2 thoughts on “Haarverf en heimwee”

  1. Meteen naar die dierensite gesurfd. Wat een lief hondje! En wat gemeen om hem in de bossen achter te laten. Hoe lang moet ie nog op je wachten?
    Naar welke kapper ga je? Mooie kleur!

  2. Die kapper is hier om de hoek, in de Korte Koningstraat, top en internationaal. Ik wacht nog even met een 3e hond, later, als ik groot ben. En een paar kippen natuurlijk.

Comments are closed.