Houtvoorraad


Zicht van weer een andere kant

Hoewel we barsten van het oude hout, heb ik toch maar twee meter hout bij onze buurman besteld. Voordat we die lange palen hebben doorgezaagd op een grootte dat ze in de cuisini?¬¨?Üre passen, zijn er alweer een paar koude dagen voorbij. Je krijgt het wel lekker warm van dat gezaag, wat dat betreft is houtstook driedubbel efficient. Maar omdat dat ouwe hout van de grange ook nog een muffige lucht verspreid tijdens de fik, stook ik de boel gemengd op.


Op elke hoek een kruis

Toen ik in de verte de helse zaagmachine hoorde, greep ik de camera en holde om het dorp heen, om ook dit aspect van het leven in de Creuse vast te leggen. Ik was al te laat, want daar kwam Jean Pierre al aan met de eerste meter. Ik kreeg een lift naar ons huis, waarbij ik bijna bij de hobbelige bochten uit de trekker vloog, terwijl ik er een filmpje van aan het maken was. (Dat zet ik binnenkort online).


De hele familie aan het zagen

Na het lossen van het hout reed ik weer mee terug om te kijken hoe dat zagen nu precies in zijn werk ging. De ouders van JP stonden daar met de andere trekker die de zaag met een blad groot genoeg om drie weesmeisjes tegelijk door te kunnen zagen, aandreef. De hond van JP’s moeder volgt haar als een schaduw, en kwam dit keer afwisselend bij me bedelen om een aai, dan weer nam hij (of eigenlijk zij) plaats op de bijrijdersplek van de grote trekker.


Hondje van Paulette

Na 10 minuten zagen was de tweede meter klaar. Ik stapte weer in bij JP en huppetee, terug naar huis en lossen maar.


Bak vol

Zo, laat het nu maar een week sneeuwen, zodat we niet meer weg kunnen. Wij zitten hier goed.