Marlene

R. en ik hadden gisteren een cultureel avondje. Onze buurtboekhandel, de mijne dan, had Marlene van Niekerk overgehaald om voor te lezen uit eigen werk. Locatie: Het De Pintohuis.
Marlene is duidelijk gewend voor publiek te praten, ze doceert in Zuid-Afrika creatief schrijven en woont als Writer in Residence een paar maanden op uitnodiging van het Fonds voor de Letteren in Amsterdam, terwijl ze daarnaast gastcolleges geeft in Utrecht.

Ze las na een inleidend praatje voor uit Memorandum, een boek dat ze schreef naar aanleiding van het ziekenhuisverblijf en sterven van de bevriende schilder Adriaan van Zyl, die de schilderijen maakte voor de Zuidafrikaanse (‘n Verhaal Met Prente) en Engelse hardcoverversie. Of eigenlijk maakte hij het boek Met Prente en schreef zij het verbindende Verhaal.

We lieten ons voorlezen en werden ruw uit onze tevreden luistersluimer gerukt toen de mensen vragen mochten stellen.
– Wat vindt u van de Waarheidscommissie?
Gristusmeziele!
– Het gaat oor boekies!

Na afloop kregen we nog een glaasje aangeboden en kwekten we links en rechts met dorpsgenoten. Tenslotte verdwenen we met de schrijfster, de boekhandelaar, de journalist en de lezer in het buurtcaf?©, waar we tot sluitingstijd in dikke rookwalmen het Leven en de Kunst doornamen.
Zo. Dat was een mooie avond.