Mathilde

Ik heb gewoon geen tijd om me met het weblog bezig te houden, de tuin en andere dingen roepen harder.
Gisteren bleken we plotseling de reincarnatie van Mathilde Willink over de vloer te hebben, wat de ouders al een tijdje hoorden aankomen door het geschater een verdieping hoger.

Verder is het alleen maar heel erg mooi weer en werken Yeva en ik ons suf om al onze plannetjes ten uitvoer te brengen. Ik heb het kleine tuintje van de grange gelukkig klaar, de tuin achter is morgen afgerond en de moestuin, die moet nog half. De tomatenplantjes groeien gestaag, de oleanders en de appelbomen vormen knoppen en ik zit me op te winden, omdat ik tussen de bedrijven door ook nog Richard Dawkins lees.

Vrolijk word ik er niet van. Hoe dat nu met Amerika moet aflopen, als de gristelijke taliban de macht krijgen/grijpen, ik hou mijn hart vast. Er zijn erbij die denken dat als de wereld ontploft vanwege een megakernbom, dat zij dan razendsnel door gods hand weggegrist gaan worden, zo, hup, het paradijs in. Eigenlijk zouden ze een kernbom heel graag willen, daar komt het op neer. En die types, daar omringt ons gristelijk wonderkind George W Bush zich mee. Het schijnt dat Blair ook van die club is. Dat verklaart een hoop.

Trouwens, de Verbena doet het toch! Je zou bijna ergens in gaan geloven.