Poolse paddestoelen

Ik doe uit dwarsheid niet mee aan de tussen-n, want neenzeggen is my middle name. Een A.M.G. Schmidt-syndroom:
Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer…
nee, nooit meer in m’n leven!
Ik hou m’n handen op m’n rug
en ik zeg lekker niks terug!

Praat eens met mijn moeder. Dat kan niet meer, maar die had na jaren een soort berusting ontwikkeld ten aanzien van mijn eigenwijsheid.
Ikzelf heb die neiging, zal ik hem maar noemen, natuurlijk nooit als onaangepast, eigenwijs of merkwaardig ervaren, ik ben het alleen bijna nooit zonder nadenken eens met de meningen die zomaar worden verkondigd. Ik kan je verzekeren dat je daar niet ver meekomt, met “genuanceerd” reageren. Je kunt beter met de meute meehuilen, echt, daar kun je de beste carri?¬¨?Üre mee maken. En met stroop en likken.
Ik word eeuwig als lastig ervaren: heb je haar weer met d’r gezeik, die ziet overal obstakels, wat ben je toch negatief, tot genegeerd worden aan toe.
Dat komt, mensen willen de waarheid niet horen en ze willen om te beginnen al geen kritiek hebben. En ze zijn ook domweg te stom. En dat met een flinke scheut seksisme maakt dat het nooit wat wordt met mijn carri?¬¨?Üre. De jongens vinden elkaar (en zichzelf) altijd duizend keer interessanter dan welk vrouwtje dan ook, ook al zijn ze zelf zo achterlijk als een dood varken. Ik ben zo dom om m’n bek niet te houden. Dat kan ik gewoon niet.
Nou ja, genoeg gezeurd over zaken waar niks aan te doen is. Ik vind volwassen mensen die zaniken over hun ongelukkige jeugd na een keer ook stomvervelend.

Ik kocht zaterdag eekhoorntjesbrood bij de paddestoelenkraam, en dat kwam net als vorig jaar uit Polen. (De Franse zitten altijd vol maden, zegt het koopvrouwtje) Ik heb weer pasta met c?¬¨?Üpes gemaakt en daar gooi ik toch weer een handje gedroogde bij, want de smaak – die heel sterk hoort te zijn – was een beetje flauw. Dat komt door die oostblokpaddo’s, want die van 2 jaar geleden bij ons uit Frankrijk, die waren me daar krachtig van geur en smaak!

3 thoughts on “Poolse paddestoelen”

  1. Thanks, guys. Ik zit er niet op te wachten, die carri?®re, trouwens daar ben ik ongeschikt voor.
    Laatst mocht ik na het zadelen van mijn paard naar de carri?¬Ære gaan, en ik versta Remi van de manege toch al zo slecht, met z’n accent, dus ik dacht dat hij een baantje voor me had.
    Neen, carri?®re = loopbaan = buitenbak. Oh! Op die manier.

Comments are closed.