Verdriet


Uit vrolijker tijden

Gisteren hoorde ik dat meneer A. van de schuur is overleden. Hij is gestorven zonder ziek geweest te zijn. Omdat ik de laatste drie weken alleen maar egoistisch met mezelf ben bezig geweest en daardoor geen tijd heb genomen onze Franse buren te bellen, ben ik daar veel te laat achtergekomen. Ik baal wel van mezelf. Mevrouw A. was verdrietig en had gelukkig haar dochter over de vloer. Je kunt het je bijna niet voorstellen dat iemand er na 60 jaar huwelijk niet meer is.
“C’est comme ça”, zei ze berustend.