De hoefsmid


Eerst de diertjes ophalen

Ik had zaterdag al met Sonja afgesproken dat de twee dames (Yeva & Bibi) een tocht van twee uur zouden gaan maken in Saint S?©bastien en godzijdank was het vanochtend opgehouden met regenen. Het ritje ernaartoe blijft een bijzonder tochtje, omdat het langs Crozant, de rivier en die bijzondere plek Les Places gaat, met veel kronkelweggetjes en uitzichten. Alles in de 2cv.


Koolzaad

Het knetterende geel van het bloeiende koolzaad spatte ons tegemoet, iets dat ik nog nooit eerder op die plek heb gezien.
De stallen zien er fris uit, de paardenvachtjes glanzen en het landschap blijft verbazingwekkend verrassend. Het lijkt op Itali?´, maar dan geschilderd door die jongens die er zoveel honderd jaar geleden waren, een arcadische herdersidylle, inclusief figuranten, want wat je toch af en toe tegenkomt, daar verbleekt de cyclus Profils Paysans van Raymond Depardon bij.


Mar?©chal

De mobiele hoefsmid was bezig en de paardjes lieten zich braaf een ander schoentje aanmeten. Ik herinner me dat de smid in Biggekerke, ik denk dat het 1960 of daaromtrent was, dat die smid een soort steigerachtige ombouw had, waar die enorme Zeeuwse knollen in stonden, met het voetje dat beslagen moest worden, vastgebonden aan die stellage. Die paarden waren minstens vier keer zo groot en zwaar als deze manegejongens, dus dat ze niet even zo’n hoefje tussen hun benen klemden en er een paar nagels in sloegen, is misschien wel te begrijpen. We kwamen altijd gretig aanhollen als er hoefbeslagen werd en ?¬©?¬©n keer kreeg ik een oud ijzer cadeau. Geluk! Dat was geluk!

Ik zag dat de diertjes hier een beetje onnozel voor zich uitkeken, terwijl de smid met zijn hamer erop los sloeg.
Toen ik vroeg of ik hem op de foto mocht zetten, zei hij:
– Neem m’n maatje toch, die ziet er veel beter uit.
Die was een stuk jonger. De geur van verschroeide nagel verspreidde zich door de stallen. Het interesseerde de paarden helemaal niets.


Oude Inter

Op de terugweg deed ik boodschappen en kon ik mooi zien dat het oude gebouw van de Intermarch?¬© systematisch werd ontmanteld. E?¬©n van de jongens kwam op me afhollen en wilde per se mijn boodschappen dragen, omdat hij zag dat ik aan de ene hand met 20 liter petroleum zeulde, en aan de andere mijn suffe mandje met ander lekkers droeg. Z’n kameraden riepen en schreeuwden dat hij onder de serieuze sloop uit wilde, ze plaagden hem en bleven geluid maken tot hij weer terugging. Ik sloeg z’n hulp af, ik kon m’n spullen best zelf dragen.
Morgen weer verder.