Emmers worden gevuld
Kijk, dat stukje moestuin ligt nogal een eind van de dichtsbijzijnde kraan, kwestie van een tuinslang zou je zeggen, maar niks hoor, ik loop weken lekker zuinig met een gietertje te zeulen.
In het begin was dat nog te doen, maar naarmate er meer waterbehoeftige planten (tomaten, sla, komkommer, alles eigenlijk) kwamen, werden het meer gietertjes. En regenen ho maar, dus die gieters werden er drie, vier, vijf, acht, tot ik er gisteren genoeg van had. Ik liep me het schompes te sjouwen, terwijl de tuinslang feitelijk voor handen was.
Wat heb ik tegen de tuinslang?
Je moet hem na afloop weer opruimen, iets waar ik niet geschikt voor ben, zie 22 juni.
Hij is te kort. Ik kan hem wel verlengen met een oude knakslang van de oude volkstuin, maar dan is hij nog niet lang genoeg.
De knakslang is geknakt, want van inferieure kwaliteit, een knik en de watertoevoer stopt.
Een ezel stoot zich in ‘t gemeen niet 2x aan dezelfde steen
Enfin, zoals gezegd, ik had genoeg van dat gesjouw, het was daarbij bloedheet, kom, dacht ik, die tuinslang maar weer eens aangesloten. De slang zit met van die handige Gardenaaanklikmodules vast aan de wastafelkraan en aan de rest trouwens ook. Klik! en het zit vast. Ja, het zit vast zolang het water gewoon kan stromen, dan is er niks aan de hand. Maar als je een knik in je slang hebt, houdt het op.
Houdt het op, houdt het op? Hield het maar op! Tenzij het een andere uitgang vindt, slome!
Echt hoor, twee jaar geleden heb ik dit al eerder meegemaakt, het water kan niet verder, de druk wordt hoger, het Gardenaaanklikstuk schiet los en RATS, daar sta ik en kan meedoen met de wetTshirtcontest van Le Pays Dunois.
Foto’s zijn na afloop gemaakt, een en ander vond plaats in de badkamer, die nu ook weer een schoonmaakbeurt heeft gehad. Tot aan het plafond! Drijfnat.
Van mijn zonnebloemen van mei zijn er twee over, die nu elk moment kunnen gaan bloeien. Gottegot, wat ben ik daar blij mee, maar niet heus, het had een heel bos moeten zijn, natuurlijk. Opgevroten tijdens mijn afwezigheid.
De vader van onze buurvrouwen heeft een endje verderop z’n moestuin, terwijl hij toch aan de andere kant van de berg woont. Ik zie hem regelmatig bezig en dan zwaaien we. Zijn zonnebloemen zijn fantastisch en dat terwijl hij helemaal niet in de buurt woont en laat staan dat er een tuinslang naartoe loopt.
Zucht. Ik ga hem de eerstvolgende keer vragen hoe hij dat aanpakt. Jaloers. Jaloers. Jaloers.
Morgen koop ik een knakloze tuinslang die lang genoeg is.
Laatste reacties