Archive for May, 2010 Page 2 of 6



Dagindeling

Bruine iris

Deze iris staat aan de rand van het moestuintje van Paul en toen hij en Simone twee jaar geleden de plant aan het uitdunnen waren, kreeg ik een paar wortelstokken. Die blijken op 1 na blauw te bloeien. Dat lijkt gek, maar is het niet, want tegelijk met deze kleur, ruimden ze ook hun blauwe op. Wist ik veel. Dat doet er ook helemaal niet toe.

Tuinzitje

Wat doe ik hier nu de hele dag? Vandaag heb ik voornamelijk binnen aan de computer gezeten, keywords&captions, de corebusiness. Op de tuinbank zit ik zelden, hoewel die het beste uitzicht geeft. Ik loop af en toe de tuin in en heb net geconstateerd dat alle beginnende peen een kopje kleiner is gemaakt, door wie, Joost mag het weten. Een naaktslak? Een muis? Een hele kleine koe?

De sla van 19 april wordt merkwaardig genoeg met rust gelaten. Ik heb de eerste krop opgevroten, tegelijk met de paddestoelenrisotto die gemaakt was mbv een bouillon van een kippenpakketje van de familie Feyt van de markt. De kruiden komen uit de tuin, laurier, tijm, oregano. Heel erg slow, dat voedsel hier.

Gisteren werd ik door mensen van een gehucht verderop binnengelokt voor een apérootje. Een echtpaar, waarvan de twee volwassen dochters (uit Poitiers) even langskwamen met kleinkind en een schoonzoon. Ze wilden alles van me weten, hoe ik hier terechtgekomen was, hoe oud de eend was, in welk huis ik nu precies zat, hoe het met de buren was, en neem! neem! wijzend naar de borrelhapjes. Hele kleine boursinnetjes aan een cocktailprikker, nootjes, lavachequiritkaasjes enzovoorts. Deze mensen waren gepensioneerd, niet te geloven als je bedenkt dat ze maar een paar jaar ouder zijn dan ik, hetzelfde verhaal maar dan beter, eruit gewerkt met een geinig bedrag en nooit meer hoeven solliciteren.

Verder heb ik me in het kader van de integratie nu eindelijk bekend gemaakt als vrijwilliger bij Jeanette van de gemeenteraad en die had al onmiddellijk een paar geweldige klussen voor me op het oog, waarover later meer.

Avondwandeling

En ik ga vaak langs de buren. Ik maak avondwandelingen met de honden, omdat het dan niet zo heet is. Ik maai het gras. Ik zaag. Ik schrijf. En ik mis de familie, dus misschien ga ik toch nog een weekje naar Amsterdam, als alles hier stevig in de grond staat.

Van die dingen.

Bises

avondlicht
Avondlicht in de nieuwe tuin

Ik liep te zeulen met gieters, toen ik de tweeling uit Vierzon zag lopen, de dames M&M met de oudste zoon van de een, de ander is ongetrouwd. Die zijn ondertussen ook alweer 84 of 85. Ik werd 4 keer gekust door de een, toen 4 keer door de ander en gewoon 2 keer door de zoon, die ik al minstens 6 keer heb gezien, dus dat kan nu wel.
Ze zetten het op een kwekken met die rollende rrrr’en en het accent uit de streek. Als de een even op adem komt, neemt de ander het over, zo pakken ze dat aan. Ze waren in het kader van Pinksteren naar de begraafplaats geweest (daar ligt Roger, de vader, die een paar jaar geleden is overleden), en kwamen nu bij Paul vandaan, die arme man, ook al alleen en heb je Lucienne nog gezien, ja ze lag in het ziekenhuis, dat wisten ze van haar nicht M., die almaar belt, en hoe het met mij ging en met mijn man en de meisjes, en nu zouden ze Germaine nog even begroeten en dan weer terug naar Vierzon. Ze waren hier twee (2) uur geweest, zeiden ze en ze grepen me om de beurt vast, kusten me nogmaals ieder 4x en drukten me op het hart dat gezondheid je grootste goed is. De zoon grinnikte toen hij mijn blik ving en zwaaide met z’n hand.
Het gesprek had 3 minuten geduurd.

Lucienne is sinds gisteren weer thuis, hoorde ik via de dorpstamtam. Niks maison de repos dus, HA! Goed zo.

Gaan

Melde
Gemorste kroot met melde

Als ik in mijn Franse huisvrouwenschort de regeltjes inzaai, wil ik wel eens als in een Belgenmop op mijn horloge kijken, bij wijze van spreken dan en no offense, want een horloge heb ik niet. Terwijl ik het volgend zakje zaad uit mijn zak haal, heb ik in de andere het net opengescheurde zakje van de vorige lading, en hou dat maar lekker ondersteboven, slome. Zie boven het resultaat.
Die melde had ik gekocht bij Vreeken naar aanleiding van Maarten ‘t Hart, die daar in de NRC een alinea aan had gewijd. Op het pakje staat: de kieming is traag en onregelmatig.

Tuinmeldekiempje
Tuinmeldekiempje

Ik heb hem een week geleden, of eigenlijk 6 dagen geleden gezaaid, helemaal fout volgens de maankalender, haha, maar ja, ik had een stukje aarde geprepareerd en langer wachten leek me niet zo verstandig, omdat er een kleine hittegolf was voorspeld. En wat blijkt, de melde houdt van warmte, niks trage kieming. Elke dag een bak water eroverheen en dat is het.
Nu bescherm ik het zaaibed wel met een lappie vliesdoek, omdat er niet alleen vogels, muizen en slakken dreigen, maar ook buurkatten. Het is fijn poepen in de omgewoelde aarde.

Overzicht nieuwe tuin
De rommel achterin kan pas weer in oktober worden verbrand en: molshoop-alarm!

Vandaag is het zo warm dat ik binnen de muur in de keuken ga restaureren. Gisteren heb ik het grote terrein met de elektrische tondeuze ( en 50 meter snoer) gedaan, wat uitstekend ging, dus een nieuwe kopen doen we weer na de crisis. Je moet alleen uitkijken dat je je draadje en de kikkers niet kapot maait.

Sla
Sla gaat ook goed

Het is twaalf uur. Eten. Mijn aardbei heb ik gisteren al opgegeten. Een smaak, niet te geloven! Dat komt misschien ook, omdat hij de hele dag in de zon staat te blakeren.

Op

GFT

Zijstraat dorpstraat Noord
Zicht op ons huis en dat van Paul, gezien vanuit de mobiele bakker

Bij de vrijdagse mobiele bakker vroeg Paulette of ik van sla hield. Daar ben ik dol op, zeker op de sla van haar, knapperige blaadjes met een bittere afdronk. Of ik dan maar straks langs de moestuin wilde komen, dan kon ik wat krijgen.

Blauw agrarisch touw
Blauw agrarisch touw bij het hek van de moestuin van Paulette

Op de tuin was niemand te bekennen, maar ik hoorde een wanhopig koeiengeloei, hoefgeroffel en stemmen en zag beneden op de weg langs het étang de koeien naar een andere wei gedreven worden (changer les bêtes) met als laatste Paulette, die een koe en haar kalf aanspoorde. Ik ging maar weer even naar huis.

Slaplantjes
Sla in een emmer wachtend op het planten

Daar kwam Paul net uit zijn moestuintje en stelde dezelfde vraag, of ik sla wilde en omdat mijn credo is: beter mee dan om verlegen, zei ik natuurlijk ja. Net zoals de vliegende mieren allemaal op dezelfde dag uitvliegen, dunt men hier klaarblijkelijk z’n sla tegelijk uit. Ik heb er nu een stuk of 40 slaplantjes bij, die in de nieuwe tuin zijn gezet. Minder slak, minder wind, hogere temperatuur.

Dat blauwe touw dat daar aan de schuur naast het hek hangt, wordt gebruikt om opritten en zijwegen af te sluiten, als de koeien langskomen. Ik mocht ervan nemen wat ik wilde. Mooi touw om de tomaten aan een paaltje te binden.

Elstar
Een baby-elstar

Zes weken geleden stopte ik een paar pitten van een heel erg lekkere elstar in de grond en kijk, daar zal je ze hebben. Nu nog even 20 jaar wachten voordat we hiervan de vruchten kunnen plukken. De aardbeien van kruidenvrouwtje daarentegen gaan als gekken. Jammer dat ik maar zes hele jonge plantjes heb:

Mijn eerste aardbei
Mijn eerste aardbei

Dit was mijn spreekbeurt. Zijn er nog vragen?