Koek met appelmoes

Wormstekige appels

Er lagen nog een paar wormstekige appeltjes uit Frankrijk te niksen, die snel moesten worden geconsumeerd of anders weggegooid. Een koekbodem zoals die van de walnoottaart en dan de in de boter met suiker zacht geworden warme appels in brokken er overheen, had ik bedacht.
Van die appels leverde vooral de rode Bellefille het mooiste en smakelijkste vruchtvlees. Dat vond die worm ook:

Worm van de bestoken appels

Die worm of rups, ik heb het even opgezocht, is een larf van de fruitmot. Als je hem van dichtbij bekijkt, is het een engerd met een misselijkmakend griezelgezicht. Hij bewoog en wriemelde maar en bleek de hele appel van binnen te hebben ondergepoept. Ik heb mijn kop gehouden, voor je het weet wil niemand meer iets eten.

Kijk, dit is het geworden, een stuk koek met appelmoes, hopelijk zonder enige worm in verband met de vegetari?´rs hier. Of wormenpoep. Lekker, hoor.

Koek met appelmoes