Ga de dag plukken

Binnen[laats

Ik hoorde gisteren van de dood van de broer van een van mijn oudste vrienden. Een man van mijn leeftijd, gezond, genietend van het leven, sportief, een lieve en geestige jongen, goed in zijn werk als landschapsarchitect. Volkomen onverwacht – hij voelde zich niet zo lekker – hoorde hij rond kerst dat er “niets meer aan te doen” was. Dat is verdomme 2 weken geleden.

In mijn machteloze woede en verdriet neem ik me alweer voor, mijn leven en dat van mijn lieve familie en vrienden zo in te richten dat we zo gelukkig en gezond mogelijk zijn en blijven. Of zoiets.

Weg met overtollige emotionele ballast, ergernissen aan figuren die er niet toedoen, weg ermee. Ga schaatsen. Bak een taart. Ga in Frankrijk wonen. Klim op een paard. Neem een hond. Schrijf een boek. Hou op met werk dat je verstikt. Enzovoorts.

6 thoughts on “Ga de dag plukken”

  1. H?®, verdorie.
    Ik begrijp dat gevoel, heb het zelf ook vaak wanneer er dingen gebeuren die je -pof!- met beide benen in de realiteit doen belanden.
    Tel je zegeningen is er 1, maar hoofdzaken ban bijzaken scheiden is minstens zo belangrijk.

    Bij wolkenloze sterrenhemels is het makkelijk: wij zijn slechts een stofje in het heelal en waar maak ik me in ‘s hemelsnaam druk over!
    Maar dat is simpel gezegd.

  2. k heb de laatste maande oude school vrienden en vriendinnen gegoocheld. Een aantal; waren al overleden. Een vreemd gevoel is dat, ik probeer nu per dag te leven en me nergens meer druk over te maken. n die hond komt er ook wel, een http://www.kooikerhondje.nl/. Dat kantoor doe ik alleen maar voor het geld. We hebben het nog even nodig.

  3. Ach, Robert, dat vreemde gevoel, net als Elz zegt: weg met alle ballast! Ik heb het nu ook op het werk, allerlei extra’s die ik moet doen voor een schaaltje meer. Het voelt alsof ik door brandende hoepeltjes moet springen voor een paar tientjes meer. Ik bedank daar dus ook voor. Bij deze, voor iedereen die het leest: basta!

  4. Je moet natuurlijk geld verdienen, maar niet ten koste van alles, bedoel ik. Ik kan of kon me nogal ergeren aan irritante buren bv. Moet ik niet doen! Laat lekker waaien!

    En een hond doe ik er ook nog bij, als ik daar zit, een grote slome lobbes. Heerlijk.

Comments are closed.