Tentoonstellingen

Amsterdams Lyceum, tekenexpositie
Tekening van de dochter in de aula van school

In de Grote Pauze fietste ik naar school, nadat ik eerst in Foam de expositie van het werk van Eugene Smith – een man naar mijn hart – had bekeken, waarover later meer.
In de aula van school hing het werk van de teken- en handvaardigheidklas, die dit jaar eindexamen doet. Mooi werk, dochter, goed gedaan.
Stop de tijd! Die gaat mij te snel.

Le Bal

Paris, Le Bal
Anonymes, l‚Äö?Ñ?¥Am?¬©rique Sans Nom

Het bezoek aan Le Bal ontbrak nog in het verslag van ons bezoek aan Parijs in november. Le Bal is een een nieuwe expositieruimte, vlak bij Place de Clichy. Op de site is te lezen hoe dit voormalig cabaret, h?¬•tel d‚Äö?Ñ?¥amour en salle de bal verbouwd is tot de ruimte die het nu is. Hier is het beeld in al zijn verschijningsvormen te bekijken: l‚Äö?Ñ?¥image, sous toutes ses formes : photographie, vid?¬©o, cin?¬©ma, nouveaux m?¬©dias, zegt directrice Diane Dufour samen met Raymond Depardon, die daar als voorzitter ook een vinger in de pap heeft. En boeken, niet te vergeten.

Anonymes, l‚Äö?Ñ?¥Am?¬©rique Sans Nom was de tentoonstelling die wij bekeken en die viel warempel niet tegen, integendeel. Onmiddellijk bij binnenkomst hing het werk van Chauncey Hare, Protest Photographs, waarmee meteen ook het thema van de tentoonstelling stevig werd neergezet. Treurig stemmende interieurs uit de jaren 70, meedogenloos geflitst, waardoor godzijdank de esthetiek verdwijnt, die anders al te gemakkelijk komt bovendrijven. Oorlog, dood, verval en armoede zijn uiterst fotogenieke onderwerpen, bekijk maar eens de foto’s via de link van de Guardian Detroit in Ruins.

Detroit is ook het onderwerp van het werk van Arianna Arcara & Luca Santese, Detroit: a self-portrait. Gevonden foto’s, beschadigd en half vergaan doordat ze misschien zo uit het politiearchief op straat zijn gesmeten in de regen, die foto’s zijn bij elkaar gezet en vormen een hartverscheurend beeld van geweld, misdaad en klasse-ellende. Het werk deed me sterk aan dat van Marlene Dumas uit de jaren 80 denken, niet alleen door het materiaal, maar ook door het onderwerp. Zo’n briefje, godallemachtig, leeft die jongen nog, vraag je je af.

Detroit, IF ANYTHING HAPPING TO ME
If anything happing to me

De expositie laat eigenlijk de achterkant van de VS zien, die we nooit zien, bepaald als ons imago van Amerika is door de Hollywoodse TV- en filmindustrie. Anthony Hernandez doet dat ook letterlijk, met Waiting, Sitting, Fishing and Some Automobiles. Daar verveelde ik me na een aantal foto’s bij, maar niet bij de uiterst merkwaardige en boeiende film Lunch Break van Sharon Lockhart. Die duurt bijna 80 minuten en op Youtube heb ik 1 minuut en 30 sec gevonden. Veel verandering is er verder niet te zien. Ik kan er eeuwig naar kijken.

Een aanrader, le Bal.

Le Bal
6, Impasse de la D?©fense
75018 ‚Äö?Ñ?¨ Paris
+33 1 44 70 75 50